انتشار این مقاله


تریکوتیلومانیا

تریکوتیلومانیا (trichotillomania) نوعی بیماری روانی است که فرد، نیاز شدیدی به کشیدن موهای سر، ابرو یا مژه حس می‌کنند. این بیماری در دسته‌ی اختلالات کنترل ایمپالس جای می‌گیرد. بیمار می‌داند با انجام دادن این عمل به خود آسیب می‌زند اما نمی‌تواند مانع آن شود و ممکن است در زمان فشار عصبی تمام موهای خود را […]

تریکوتیلومانیا (trichotillomania) نوعی بیماری روانی است که فرد، نیاز شدیدی به کشیدن موهای سر، ابرو یا مژه حس می‌کنند. این بیماری در دسته‌ی اختلالات کنترل ایمپالس جای می‌گیرد. بیمار می‌داند با انجام دادن این عمل به خود آسیب می‌زند اما نمی‌تواند مانع آن شود و ممکن است در زمان فشار عصبی تمام موهای خود را برای آرام‌شدن از جای درآورند.

نشانه‌های تریکوتیلومانیا

به غیر از کندن موها، سایر نشانه‌ها عبارت‌اند از:

  • احساس آرامش و رضایت پس از کندن موها
  • عدم توانایی برقراری ارتباطات صحیحِ اجتماعی به علت این بیماری
  • دیده‌ شدن پوست سر و خالی شدن خط مژه و ابرو
  • رفتارهایی نظیر فشردن دسته‌های مو بین دستان، کشیدن آن، خوردن یا جویدن موها

اغلب افراد مبتلا به این بیماری اغلب سعی دارند مشکل خود را انکار کنند و نواحی خالی شده از مو را با کلاه یا مواد آرایشی پنهان کنند.

دلایل ابتلا به تریکوتیلومانیا

دلیل دقیق ابتلا به این بیماری هنوز ناشناخته است با این حال، اختلال در عملکرد نورون‌های مغزی که با تنظیم هیجان، حرکت، شکل گیری عادت، و کنترل ایمپالس‌های عصبی در ارتباطند، درشکل‌گیری بیماری موثر است.
برخی عوامل ژنتیکی نیز ممکن است در ایجاد بیماری دخیل باشند.
هم‌چنین ابتلا به سایر بیماری‌های روانی نظیر اختلال اضطراب یا افسردگی، فرد را در مقابل این بیماری آسیب‌پذیرتر می‌کند.

تریکوتیلومانیا چگونه تشخیص داده‌ می‌شود؟

آزمایش به‌خصوصی برای پی بردن به این بیماری وجود ندارد و پزشک با توجه به نشانه‌ها به‌آن پی می‌برد. ممکن‌است برای کسب اطلاعات دقیق‌تر، بیمار به روان‌پزشک یا روان‌شناس ارجاع داده‌شود.

تریکوتیلومانیا چگونه درمان می‌شود؟

درمان اصلی این بیماری نوعی رفتاردرمانی به نام برگرداندن عادت استفاده می‌شود که به معنای جایگزین کردن یک عادت ناسالم با عادت سالم جدیدی است؛ بیماران می‌آموزند زمان‌هایی که تحت فشار برای کندن موها قرار می‌گیرند را شناسایی کنند و به‌تدریج یادمی‌گیرند در این مواقع، به‌خود آسیب نزنند.
سایر راه‌های درمان می‌توانند شامل درمانهای دارویی باشند؛ برای مثال دارویی آنتی دپرسانت با نام مهارکننده‌ی انتخابی بازجذب سروتونین یا SSRI  برای نوع شدید این بیماری تجویز می‌شوند؛ آنتی سایکوتیک های آتیپیک مانند الانزاپین (olanzapine) و یا آریپیپرازول (aripiprazole) نیز ممکن است گاهی اوقات استفاده شوند؛ یا به تنهایی و یا در ترکیب با SSRI.

سایر مشکلات ناشی از تریکوتیلومانیا

عفونت، آسیب پوستی، ازدست دادن دائمی موها رایج‌ترین مشکلات ناشی از این بیماری هستند. هم‎چنین افراد مبتلا ممکن‌است به علت داشتن ظاهر نازیبا، به افسردگی و کناره‌گیری از اجتماع روی‌آورند.

جلوگیری از تریکولومانیا

راه‌ شناخته شده‌ای برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد اما آموزش کنترل استرس و درمان بیماری، به محض بروز نشانه‌ها می‌توانند مفید باشند.

پریا طهماسبی


نمایش دیدگاه ها (3)
    1. با توجه به این که این بیماری معمولاً دارای پیش‌زمینه‌ای از سایر اختلالات روانی مثل افسردگیه، درمان خود به خودی با احتمال زیادی کمکی به بهبودی نمی‌کند، باید توجه داشته باشید مثل همه‌ی بیماری‌های دیگر در صورتی که در مراحل اولیه برای درمان اقدام کنید، قدم بزرگی توی مسیر برداشتین، بنابراین توصیه می‌‌کنم حتماً برای تشخیص دقیق و در پیش گرفتن مسیر صحیح، به روان‌پزشک مراجعه کنید.

  1. سلام من هم به این بیماری دچارم تا حالا سه بار مو های سرمو کندم میشخ کمکم کنید از ترس قیافم نمیتونم بیرون برم ۱۷ سالمه اسمم علیه خواهشا حتما راهنمایی کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *