انتشار این مقاله


در هنگام مصرف آنتی بیوتیک چه باید بخورید؟

در هنگام مصرف آنتی بیوتیک چه باید بخورید؟ آنتی بیوتیک ها نوعی از داروها هستند که با باکتری ها می جنگند. آن ها هم از طریق کشتن باکتری ها و هم از طریق جلوگیری از تولیدمثل آن ها کار می کنند. این دارو ها باعث عوارض جانبی در دستگاه گوارش می شوند؛ از جمله: حالت […]

در هنگام مصرف آنتی بیوتیک چه باید بخورید؟

آنتی بیوتیک ها نوعی از داروها هستند که با باکتری ها می جنگند. آن ها هم از طریق کشتن باکتری ها و هم از طریق جلوگیری از تولیدمثل آن ها کار می کنند.

این دارو ها باعث عوارض جانبی در دستگاه گوارش می شوند؛ از جمله:

  • حالت تهوع
  • اسهال
  • نفخ
  • سوء هاضمه
  • درد شکمی
  • از دست دادن اشتها

این عوارض جانبی ممکن است واقعا ناراحت کننده باشند، اما معمولا سریع سپری می شوند.

خوردن غذاهای مناسب می تواند از عوارض جانبی آزاردهنده جلوگیری کند و روند درمان را بهبود بخشد. در این مقاله، یاد می گیرید که در هنگام مصرف آنتی بیوتیک چه باید بخورید و چه نباید بخورید.

غذاهایی که در هنگام مصرف آنتی بیوتیک باید بخورید

هر فرد میلیاردها باکتری و دیگر ارگانیسم ها دارد که در روده زندگی می کنند. در اصطلاح پزشکی، این ارگانیسم ها به طور کلی میکروبیوم روده نامیده می شوند.

آنتی بیوتیک ها با باکتری ها می جنگند و می توانند تعادل باکتری ها در میکروبیوم روده را واژگون کنند.
میکروبیوم روده در عملکرد سیستم گوارش نقش دارد و به سیستم ایمنی بدن در دفاع مقابل عفونت ویروسی کمک می کند.
وقتی آنتی بیوتیک تعادل باکتریایی روده را به هم می زند، فرد دچار عوارض جانبی مثل حالت تهوع و اسهال می شوند. مصرف کردن پروبیوتیک ها و پربیوتیک ها در حین دوره ی مصرف آنتی بیوتیک و بعد از آن می تواند به بازگرداندن تعادل باکتری ها در روده کمک کند.

پروبیوتیک ها

پروبیوتیک ها میکروارگانیسم های زنده ای هستند که عموما به عنوان “باکتری های سالم” شناخته می شوند.

آن ها می توانند به کاهش بعضی از عوارض جانبی آنتی بیوتیک ها، مثل نفخ و اسهال کمک کنند.

درحالی که تحقیقات درباره ی پروبیوتیک ها و آنتی بیوتیک ها هنوز به نتیجه ی نهایی نرسیده است، مطالعات پیشنهاد می دهند که مصرف پروبیوتیک ها یک راه امن برای جلوگیری از اسهال مرتبط با آنتی بیوتیک است.

آنتی بیوتیک ها می توانند باکتری های مفید موجود در پروبیوتیک ها را از بین ببرند، پس عاقلانه است که آن ها را به فاصله ی چند ساعت از هم مصرف کنید.

بعد از پایان یک دوره ی مصرف آنتی بیوتیک، دریافت مخلوطی از پروبیوتیک ها می تواند به بازگرداندن تعادل در میکروبیوم روده کمک کند.

پربیوتیک ها

پربیوتیک ها، غذای باکتری هایی هستند که در میکروبیوم روده زندگی می کنند.

تامین غذای باکتری های مفید قبل و بعد از دریافت آنتی بیوتیک می تواند به بازگرداندن تعادل به میکروبیوم روده کمک کند.

بعضی از غذاها مقدار کمی از پروبیوتیک ها دارند:

  • پیاز
  • سیر
  • موز
  • ریشه ی کاسنی
  • سیب زمینی ترش

تولید کنندگان گاهی به غذا ها پربیوتیک می افزایند؛ مثل:

  • ماست
  • غذای نوزادان
  • غلات
  • نان

پربیوتیک ها ممکن است به عناوین زیر روی برچسب موادغذایی دیده شوند:

  • گالاکتولیگوساکارید ها یا GOS
  • فروکتولیگوساکارید ها یا FOS
  • الیگوفروکتوز یا OF
  • فیبر های کاسنی
  • انولین(پلی ساکاریدی از نوع فروکتوز)

بیشتر پروبیوتیک ها در مکمل های غذایی وجود دارند. اگر فردی مقادیر زیادی مکمل مصرف کند، ممکن است دچار نفخ شود.

اگر کسی قصد داشته باشد که به رژیم غذایی خود پروبیوتیک بیفزاید، باید این کار را به آرامی و در طول زمان انجام دهد تا روده بتواند با آن سازگار شود.

غذای تخمیر شده

غذاهای تخمیر شده منابع خوبی از باکتری های مفید هستند. همه ی غذاهای تخمیری حاوی میکروارگانیسم ها هستند؛ ولی بعضی فرآیند های گرما دادن و تصفیه می تواند باکتری های مفید را از بین ببرد.

سبزیجات تخمیر شده مثل کلم ترش و ترشی که در شیشه و در دمای اتاق نگه داری می شوند، شامل میکروب های زنده نیستند.

میکروارگانیسم ها در هر گونه فرآیند پختنی می میرند، بنابراین در غذایی مثل نان ترش میکروارگانیسم زنده ای یافت نمی شود.

روی برچسب غذاهای شامل این میکروارگانیسم ها معمولا عبارت “میکروب های زنده و فعال” دیده می شود.( منظور از میکروب، میکروارگانیسم های مفیدی است که به وسیله ی کشت آزمایشگاهی به وجود آمدند.)

غذاهای تخمیری شامل:

  • میسو
  • تمپه
  • کیم چی

ویتامین K

آنتی بیوتیک ها با همه ی انواع باکتری ها می جنگند، حتی باکتری هایی که برای بدن مفید هستند. بعضی باکتری ها ویتامین K تولید می کنند؛ بدن برای تشکیل لخته ی خون به ویتامین K نیاز دارد.

برای کاهش تاثیر آنتی بیوتیک ها بر سطح ویتامین K، مواد غذایی زیر میتوانند مفید باشند:

  • کلم بروکلی
  • اسفناج
  • ریشه شلغم
  • چای سبز
  • برگ چغندر
  • جعفری
  • سبزی خردل
  • کلم پیچ

الیاف(فیبر)

فیبر می تواند رشد باکتری های مفید را در روده تحریک کند.

در هنگام دوره ی مصرف آنتی بیوتیک، باید از مصرف غذاهایی که فیبر بالایی دارند، خودداری کرد. چون این غذاها می توانند روی چگونگی جذب دارو در معده تاثیر بگذارند.

به هر حال، بعد از پایان دوره ی مصرف آنتی بیوتیک، مصرف فیبر می تواند به بازگرداندن باکتری های مفید و ارتقای گوارش کمک کند.

غذاهایی که فیبر بالایی دارند شامل:

  • کنگر فرنگی
  • توت
  • لوبیا
  • کلم بروکلی
  • عدس
  • آجیل
  • نخودفرنگی
  • غلات کامل

غذاهایی که در هنگام مصرف آنتی بیوتیک نباید بخورید

بعضی از مواد غذایی در عملکرد آنتی بیوتیک ها اختلال ایجاد می کنند.

این مواد غذایی شامل گریپ فروت و آب گریپ فروت هستند که می توانند مانع فرایند شکستن مواد غذایی در دستگاه گوارش شوند و هم چنین مانع جذب صحیح دارو شوند.

هم چنین بعضی از تحقیقات اثبات می کند که غذاهای غنی شده با دوز بالای کلسیم، مثل آب پرتقال، می توانند در جذب آنتی بیوتیک های خاصی اختلال ایجاد کنند.

الکل و آنتی بیوتیک ها

این مسئله بسیار مهم است که در هنگام مصرف هرگونه دارو، از نوشیدن الکل خودداری کنید. در بیشتر موارد، نوشیدن الکل در حد متوسط، اختلالی در عملکرد آنتی بیوتیک ها ایجاد نمی کند ولی می تواند عوارض جانبی را شدیدتر کند.

پزشک ها، به کسانی که دارو های زیر را مصرف می کنند، توصیه می کنند که مطلقا الکل ننوشند:

مترونیدازول: این دارو می تواند عفونت های دندانی، عفونت های واژنی، زخم های عفونی پا و زخم های تنفسی را درمان کند.

تینیدازول: این هم دارو می تواند عفونت های دندانی، عفونت های واژنی، زخم های عفونی پا و زخم های تنفسی را درمان کند. هم چنین، یک باکتری به نام هلیکوباکتر را در روده از بین می برد.

نوشیدن الکل در حین مصرف این داروها می تواند واکنش های جدی همراه با علائم زیر در بدن ایجاد کند:

  • حالت تهوع
  • درد شکمی
  • گرگرفتگی بدن
  • ضربان قلب تند یا نامنظم
  • سردرد
  • سرگیجه
  • خواب آلودگی

تا بیشتر از ۴۸ ساعت بعد از پایان دوره ی مصرف مترونیدازول و ۷۲ ساعت پس از پایان دوره ی مصرف تینیدازول، نباید الکل مصرف کرد.

نگاهی کلی و کوتاه به آنچه بیان شد

بازگرداندن یک تعادل سالم در میکروبیوم روده بعد از یک دوره ی مصرف آنتی بیوتیک ضروری است. این کار با مصرف پروبیوتیک ها، پربیوتیک ها، غذاهای تخمیر شده و الیاف(فیبر) امکان پذیر است.

پروبیوتیک ها و پربیوتیک ها هم چنین می توانند عوارض جانبی را کاهش دهند.

بعضی غذاها می توانند روی آنتی بیوتیک ها تاثیر بگذارند و در عملکرد آن ها اختلال ایجاد کنند. این مواد غذایی شامل گریپ فروت و غذاهای غنی شده با دوز بالای کلسیم(مثل آب پرتغال) است.

سمانه عبدالهی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *