انتشار این مقاله


پروتئین‌های درگیر در التهاب و کارسینوم

التهاب‌های مزمن ممکن است منجر به کارسینوم روده بزرگ (کولون) شود، ولی مکانیسم مولکولی آن هنوز کاملاً مشخص نشده‌ است. تحقیقات انجام گرفته در مرکز پزشکی واندربیلت (Vanderbilt) پیرامون نقش پروتئین SMAD4 در این فرآیند، توسط مرکز ملی سرطان حمایت می‌شود. سرمایه‌ گذاران اصلی این پروژه با سرمایه‌ی حدود ۲/۱۷ دلار به نام‌های آنا مینز […]

التهاب‌های مزمن ممکن است منجر به کارسینوم روده بزرگ (کولون) شود، ولی مکانیسم مولکولی آن هنوز کاملاً مشخص نشده‌ است. تحقیقات انجام گرفته در مرکز پزشکی واندربیلت (Vanderbilt) پیرامون نقش پروتئین SMAD4 در این فرآیند، توسط مرکز ملی سرطان حمایت می‌شود.

سرمایه‌ گذاران اصلی این پروژه با سرمایه‌ی حدود ۲/۱۷ دلار به نام‌های آنا مینز (Anna means) دکترای Ph.D. و محقق و پروفسور جراحی سلول و بیولوژی تکاملی، و دنیل بوچمپ (Daniel beauchamp) پزشک، و جان کلینتون (john Clinton foshee) پروفسور جراحی و سلول و بیولوژی تکاملی هستند. در سال گذشته، در تحقیقات منتشر شده در ژورنال سلولی-مولکولی،  مشخص شد که فقدان SMAD4 می‌تواند در التهاب و ایجاد کارسینوم در کولون، نقش داشته‌ باشد. 

آن‌ها به این نتیجه رسیدند که در نصف سرطان‌های مرتبط با کولیت (التهاب کولون)، فقدان SMAD4 دیده می‌شود.

این آزمایش قصد دارد نقش فاکتور رشد تغییردهنده‌ی بتا (TGF beta) را در پروتئین فاکتور رونویسی کلیدی به نام SMAD4 بررسی کند. طبق آزمایش‌های ما، فقدان پروتئین SMAD4 در سلول‌های اپی‌تلیال کولون موش‌ها منجر به افزایش بیان ژن‌های التهابی در آن سلول‌ها و نیز افزایش نفوذ سلول‌های التهابی در استرومای اطراف غدد کولونی در روده بزرگ می‌شود.   

بوچمپ

در حالی که در مقدار طبیعی و نرمال SMAD4، TGF-beta می‌تواند واکنش التهابی را در سلول‌های اپی‌تلیال کولون مهار کند. اطلاعات ما نشان می‌دهد که فعالیت‌های ضدالتهابی سلول‌های اپی‌تلیال از سیگنا‌ل‌ دهی TGF-beta به SMAD4، به مرکزیت مهارکننده‌ی توموری صورت می‌گیرد. با توجه به آزمایشات انجام گرفته روی موش‌ها و محیط کشت سلول‌های اپی‌تلیال کولون، به این نتیجه رسیدیم که در کارسینوم وابسته به کولیت در انسان، فقدان شدید پروتئین SMAD4 مشاهده می‌شود.

بوچمپ معتقد است این تحقیقات کمک به مشخص شدن مکانیسم اصلی ارتباط بین TGF-beta و سیگنال‌دهی SMAD4 و نیز التهاب و مهار تومور کمک می‌کند.

امید براین است که این آزمایش، که در یک دوره ۵ ساله صورت می‌گیرد، موجب دست یابی به روش‌ها و معیارهای درمانی جدید برای سرطان کولون، مخصوصاً در بیماری‌های حاد شود.

به گفته‌ی مینز، افرادی که دارای بیماری التهاب روده هستند، مستعد ابتلا به سرطانند.

به احتمال زیاد ما به مکانیسم کلیدی «پیشرفت التهاب تا ایجاد سرطان» پی برده‌ایم. هدف ما از ادامه‌ی این آزمایشات، درک روند مکانیکی این بیماری است. چگونه پروتئین  SMAD4 مسیر تبدیل التهاب به سرطان را تنظیم می‌کند؟ اگر بتوانیم به چگونگی این فرآیند پی ببریم، خواهیم توانست از ایجاد کارسینوم در بیماران پرخطر جلوگیری کنیم.

مینز

همکاران اصلی این تحقیقات عبارتند از: ken lau، دکترای PH.D.، پروفسور سلول و بیولوژی تکاملی، Qi liu دکترای PH.D. و پروفسور انفورماتیک علوم پزشکی و Chanjuan shi، پروفسور پاتولوژی، میکروبیولوژی و ایمونولوژی.

به گفته‌ی بیوچمپ، درحالی که تحقیقات روی کارسینوم کولون ادامه دارد، امید می‌رود نتایج این تحقیقات بتواند در درمان سرطان سایر اجزای دستگاه گوارشی شامل سرطان‌های پانکراس و سر و گردن (مرتبط با التهاب) مؤثر واقع شود.

معصومه برهانی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *