انتشار این مقاله


زوج‌های خوشبخت از این دو قانون پیروی می‌کنند!

دو قانونی که هنگام دعوا و مجادله با شریک خود باید آن‌ها را رعایت کنید.

وقتی یک ازدواج پایه و اساسی محکم و دوستانه و احترام متقابل داشته باشد، می‌تواند یک سری مجادله‌های  منصفانه را تحمل کند. اما زمانی که دعواها بدون بررسی و اصلاح رها شوند، در نهایت پایه و اساس دوستی و احترام را، که بستر ازدواج موفقیت آمیز است، از بین می‌برند.

در این مقاله دو مورد از مهم‌ترین قوانینی که نیاز است بدانید توضیح داده شده است تا از معنی دار و آسیب رسان نبودن دعواهای خود اطمینان حاصل کنید. این نکات می‌توانند نقطه پایانی بر این بحث‌ها و حرکت رو به جلو باشند.

۱- منصفانه دعوا کنید و از تنش‌ها بکاهید.

در هنگام ازدواج، اغلب به گونه‌ای عمل می‌کنیم که انگار شدت عصبانیت ما مجوز گفتن هر چیزی را به ما می‌دهد، زیرا آن قدر عصبی هستیم که کنترل آن چه که می‌گوییم را نداریم. البته همه ما می‌توانیم بهتر از این عمل کنیم. اولین قدم خوب این است که در کنار شریک زندگی خود بنشینید و چند قانون برای چگونگی عادلانه نگه داشتن دعوا ارائه دهید. به عنوان مثال قانون‌هایی از جمله “بدون فریاد یا نام بردن” و “عدم تهدید به جدایی یا طلاق”.

در حالت ایده آل، ما باید تمام راه کارهای غیر منصفانه از جمله سرزنش، تفسیر، تشخیص و رای به خود، برچسب زدن، روان کاوی، موعظه، اخلاقی کردن، دستور دادن، تهدید کردن، بازجویی کردن، تمسخر و سخنرانی کردن را به کار نبرده و انجام این کارها را متوقف کنیم. اما از آن جایی که نه شما و نه شریک زندگی‌تان انسانی مبری از خطا نیستید، گهگاه قوانین خود را می‌شکنید و به این ترتیب دعواها به سمتی ناخوشآیند کشیده می‌شوند.

هنگامی که این اتفاق می‌افتد، صادقانه تلاش کنید تا از تشدید شرایط جلوگیری کنید. ابتکار عمل به خرج دهید تا راهی برای آرام شدن خود در حین دعوا بیابید. از جملات طنز آمیز، یا لمس فرد مقابل یا گفتن جملاتی از قبیل “اگر می‌خواهی به حرف تو گوش دهم، از حالت مناظره‌ای خود خارج شو.” برای خارج شدن از بحث‌هایی که هیچ سودی ندارند، استفاده کنید. اگر هر یک از شما احساس کنید که دوباره به نقطه اولیه خود رسیده‌اید، به خود فرصت داده، استراحت کنید و دوباره در یک فرصت مناسب که احتمالاً آرامش حکم فرما باشد، با یکدیگر گفت و گو کنید.

در حالت عصبانیت یا سکوت باقی نمانید. در عوض، هم امتناع خود را از پایان پذیرش و عدم تحمل بی احترامی برسانید و هم صراحت خود را برای گفتگو در فرصت دیگر ابراز کنید؛ “من این جا هستم تا به هر حرفی که برای گفتن به من داری گوش دهم اما فقط در صورتی که با آرامش و با احترام با من صحبت کنی”.

۲- با تمام وجود خود به سخنان طرف مقابل گوش دهید و عذر خواهی کنید.

بزرگترین چالش برای زوجین، حل و فصل مناقشه‌ها به گونه‌ای است که دو نفر را به هم نزدیک کرده و باعث شود که هر یک از طرفین احساس دیده شدن، شنیده شدن و درک شدن را داشته باشند. بدین منظور، مهارت گوش دادن هنگام بروز اختلافات را در خود تقویت کنید.  

زمانی که شریک زندگی ما به ما می‌گوید که چقدر بامزه، زیبا و باهوش هستیم، گوش دادن کار دشواری نیست. اما وقتی که از ما انتقاد می‌شود به طور خودکار به حالت دفاعی تغییر حالت می‌دهیم. تنها با شنیدن چهار کلمه ساده، “ما باید صحبت کنیم!” از شریک زندگی خود، بخش گوش دادن مغز انسان می‌تواند به اندازه یک لوبیا کوچک شود!

از آنجایی که بدن ما برای دفاع کردن طراحی شده است، هدف خودکار ما هنگام دعوا پی بردن به نادرستی‌ها، تحریف‌ها و اغراق‌هایی است که به ناچار در طول دعوا وجود خواهند داشت. ما گوش می‌دهیم تا بتوانیم خطاها را اصلاح کنیم و خود را تبرئه کنیم. به طور خلاصه، ما در حال گوش دادن به آن چه که با آن موافق نیستیم، هستیم.

از این ویژگی بارز گوش دادن به حالت دفاعی اجتناب کنید. سعی کنید فقط به آن چه می‌توانید با آن موافقت کنید گوش دهید تا به ذات چیزهایی که شریک زندگی‌تان برای درک شدن به آن احتیاج دارد، بپردازید. کنجکاو باشید. سؤال کنید؛ “آیا من این حق را دارم؟” “آیا موارد دیگری نیز وجود دارد که به من نگفته باشی؟”. از تفسیر، تصحیح حقایق، بیان اشتباهات شریک زندگی خود یا انجام هر کاری که باعث می‌شود طرف مقابل احساس کند شنیده نمی‌شود اجتناب کنید. نظرات متفاوت خود را بیان نکرده و اندکی تأمل کنید تا زمانی که شریک زندگی‌تان به طور کامل سخنان خود را بگوید، یا زمانی که تمرکزتان بر روی گفتگو باشد نه یک استراتژی دفاعی.

غلبه بر مشکل عدم گوش دادن به سخنان فرد مقابل جز مهمی برای عذرخواهی صمیمانه است. عذر خواهی بهترین ابزار ممکنی است که برای اصلاح اوضاع و بهبود پیوند‌های شکسته شده در اختیار داریم. به یاد داشته باشید که گفتن کلمه “متاسفم” به تنهایی ممکن است برای همسر آسیب دیده شما کمک کننده نباشد و حس امنیت و آرامش را دوباره به رابطه شما برنگرداند. در عوض، یک عذرخواهی صمیمانه با این مضمون که “بله، فهمیدم، فریاد کشیدم، اشتباه کردم، احساسات تو معقول است، و می‌خواهم بدانی که دیگر نمی‌خواهم این کار را تکرار کنم.” می‌تواند بسیار کمک کننده باشد.

اولین کسی باشید که تغییر می‌کند. تلاش‌هایی که برای تغییر لحن زننده‌ی خود انجام می‌دهید، می‌تواند با گذشت زمان، ازدواج شما را حفظ و تقویت کند.

فریما فرهنگی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *