انتشار این مقاله


میسفونیا یا حساسیت به صدا چیست؟

در حساسیت به صدا ، مردم می‌توانند به صداهایی که به طور معمول ناخوشایند محسوب نمی‌شوند، واکنش نشان دهند.

چرا صدا‌های بخصوصی شما را عصبانی می‌کند؟

هنگامی که شما هریک از صداهای زیر را می‌شنوید چه واکنشی نشان می‌دهید: ملچ و ملوچ کردن کسی هنگام غذا خوردن، هورت کشیدن بهنگام نوشیدن، تنفس، خمیازه کشیدن، زمزمه کردن، تو دماغی صحبت کردن، ضربه زدن با انگشتان دست، تایپ کردن یا ارسال پیامک با کلیک روی صفحه کلید؟ اگر در این مواقع شما پاسخ احساسی قوی از خود بروز می‌دهید و تمایل به فرار یا متوقف کردن صدا دارید، ممکن است حساسیت به صدا یا میسفونیا داشته باشید.

به معنای واقعی کلمه “نفرت از صدا” یا میسفونیا  یک وضعیت عصبی فیزیولوژیکی است که در آن افراد واکنش نامتناسب منفی به صداهای خاص دارند. افراد مبتلا به این وضعیت از اینکه در پاسخ به صدا‌های خاص واکنش بیش از حد نشان می‌دهند آگاه هستند، فقط واکنش آن‌ها در کنترل خودشان نیست.

بنظر می‌رسد علتی که فرد در میسفونیا به آن واکنش می‌دهد، می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. با این حال، برخی از دسته‌های مربوط به دهان و غذا خوردن، نفس کشیدن یا صدا‌های بینی وانگشتان رایج‌تر از دیگران هستند. شواهد نشان می‌دهد که این ناسازگاری در دوران کودکی شروع می‌شود و در طول زمان نیز بدتر می‌شود.

در افراد مبتلا به میسفونا، علت اولیه که باعث واکنش به صدا می‌شود در صورتی که توسط اعضای خانواده تولید شود برای فرد بنظر آزار دهنده‌تر می‌آید. این موضوع ممکن است بطور ویژه غذا خوردن‌های خانواگی را برای افرادی که میسفونیا دارند، آزار دهنده بکند.

واکنش‌های افراد مبتلا به میسفونیا اغلب احساسی هستند، عصبانیت معمول‌ترین پاسخ است که از حالت رنجش خفیف تا خشم شدید متفاوت است. همچنین ممکن است سایر واکنش‌های احساسی شدید از جمله اضطراب یا چندش را نیز احساس کنند. پاسخ‌های فیزیولوژیک شامل افزایش میزان فشار خون و ضربان قلب، عرق کردن یا انقباض ماهیچه‌ای است.

 

ممکن است شما فکر کنید که هر کس تا حدودی یک پاسخ منفی به صداهای خاصی دارد، مانند واکنش به یک صدای بلند ناگهانی، یا صدای جیر جیر بلند. با این حال، در میسفونیا، مردم می‌توانند به صداهایی که به طور معمول ناخوشایند محسوب نمی‌شوند، مانند صدای زمزمه یا نفس کشیدن آرام، واکنش نشان دهند. صدا‌های آرام در افراد مبتلا به میسفونیا می‌تواند موجب واکنشی همچون صداهای بلند شود.


مقاله مرتبط: بلندی صدای”تفکرات ما بر چگونگی قضاوتمان از صداهای خارجی اثر می‌گذارد


محققان در مورد این موضوع که آیا پاسخ افراد مبتلا به میسفونیا مربوط به آسیب شناسی به سایر بیماری‌های روانی یا جسمی مانند وزوز گوش، اختلال وسواس فکری، اختلالات خوردن یا اختلال استرس پس از سانحه مرتبط است یا ناشی از آن است، تحقیق کرده‌اند؟ شواهد نشان می‌دهد که اگر چه برخی از ارتباطات با این شرایط وجود دارد، هیچ یک از این اختلالات نمی‌تواند به طور کامل علائم میسفونیا را توضیح دهد. علائم نشان می‌دهد میسقونیا یک حالت جداگانه و مستقل در نوع خود است.


مقاله مرتبط: صدابیزاری چیست؟


ستیز یا گریز

به سادگی نادیده گرفتن صدا‌های آزار دهنده برای افراد مبتلا به میسفونیا ممکن نیست. به نظر می‌رسد که توجه انتخابی ممکن است در افرادی که دارای این وضعیت هستند، دچار اختلال شود، به ویژه هنگامی که در معرض صداهای محرک قرار می‌گیرند. بنابراین اگر زمانی فرد نزدیک به صداهای آزار دهنده برای خود باشد و توجهش بر روی آن ثابت شود، تنها گزینه ممکن ستیز یا گریز است.

یک مطالعه بر روی افراد مبتلا به میسفونیا نشان می‌دهد که ۲۹ درصد این افراد در هنگام شنیدن سر و صدا های محرک از لحاظ کلامی پرخاشگر می‌شوند، بیش از ۱۷ درصد  رفتار پرخاشگرانه‌ی خود را نسبت به اشیا نشان می‌دهند. بخش کوچک ولی قابل توجهی از نمونه (۱۴ درصد) گزارش دادند که هنگام شنیدن صدای محرک نسبت به دیگران از نظر فیزیکی پرخاشگر می‌شوند.

افراد مبتلا به میسفونیا نیز گزارش کرده‌اند که این وضعیت تا به حال تاثیر منفی بر زندگی آن‌ها داشته است، این که آن‌ها مجبورشده‌اند از شرایط اجتماعی اجتناب کنند، روابطشان شکست خورده‌اند و برخی از آن‌ها حتی به خاتمه دادن به زندگی خود فکر می‌کنند.

متاسفانه، دانش ما درباره‌ی این وضعیت و درمان آن در مراحل ابتدایی و رشد قرار دارد، اگر چه برخی شواهد نشان می‌دهد که درمان رفتاری شناختی ممکن است کمک کننده باشد. اما با توجه به این که شرایط در سال ۲۰۰۱ شناسایی شد، ما هنوز هم راهی طولانی برای درک آن در پیشرو داریم.

زهرا اکبرزاده


نمایش دیدگاه ها (1)
  1. تمام این اعصاب خوردی ها علتش آدم های بی شعور و بی فرهنگ و دهاتی هستن که آداب معاشرت و آداب زندگی رو بلد نیستن و معمولا این صدا ها از خانواده های بی فرهنگ و بی شعور و دهاتی درمیاد ، مثلا بازی کردن بچه ها تو مناطق فقیر تر یا پایین شهر بیشتره و تو ایرانه که فقط مثل وحشی ها نعره میکشن موقع بازی وگرنه تو کشورهای پیشرفته اصلا بازی بچه ها صدا نداره. علت سرو و صدای همسایه ها هم علاوه بر بی شعوری و وحشی بودن ذاتی اکثر ایرانی ها علتش معماری مزخرف ماست که امارتمان ها همه تو کون هم ساخته شده و عایق صوتی نیست در حالی که تو امریکا یا خونه ها ویلاییه با کلی فاصله از هم و اپارتمان ها هم عایق صوتی هستن . علاوه بر اون تو اون کشورها سر وصدا جرم تلقی میشه ولی تو ایران یه خر نفهم بالا سرت میشینه که بهش تذکر هم میدی میگه چاردیواری اختیاری! همه اینها از پایین بودن فرهنگ و سواد و شعور ایرانی جماعت نشات میگیره و اون افراد پرسر و صدا وحشی هستن نه اینکه ما بیمار باشیم !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *