“جنون کوهی” یک بیماری روانی واقعی است

مطالعه جدیدی نشان می‌دهد، جنونی که اغلب کوهنوردان تجربه می‌کنند، آن گونه که در اول به نظر می رسد یک بیماری مرتبط با ارتفاع نیست؛ بلکه یک اختلال روان پریشانه واقعی می‌باشد.

نویسندگان این مقاله بیان می‌کنند که کوهنوردان به طور ناگهانی با این واقعیت روبه رو می‌شوند. برخی از آنان معتقداند که کسی در حال تعقیبشان است؛ دیگران شروع به صحبت کردن با یک فرد خیالی می‌کنند و یا حرف‌هایی بدون هیچ معنا می‌زنند.


مقاله مرتبط: توهم‌های شنیداری


در حال حاضر، محققان این پدیده رایج را تعریف کرده و نامی بر آن نهاده‌اند: جنون مشتق از ارتفاع بلند.

Hermann Brugger، رئیس موسسه پزشکی اضطراری کوهستانی در ایتالیا، یکی از نویسندگان تحقیق Eurac، گفت:

“در این مطالعه ما متوجه شدیم که گروهی از علائم وجود دارند که کاملا روانشناختی هستند.”

وی دریک انتشار خبری از مرکز تحقیقاتی اینگونه توضیح داد که این علائم با تورم مغز در ارتفاع زیاد یا مشکلات دیگر مانند از دست دادن مایع یا عفونت ارتباطی ندارد.

مطالعات نشان داده‌اند، جنون مشتق از ارتفاع بلند، زمانی که کوهنوردان به ارتفاعی بالا تر ازحدود 7000 مترازسطح دریا صعود می‌کنند، شایع است.(حدود23000 فوت یا 4.35 مایل) علت این امر معلوم نیست، اما محققان معتقداند فقدان اکسیژن و حقیقتا به طور کامل وابسته به خود بودن می‌تواند باعث آن شود.

درمان:

با پایین آمدن از کوه، علائم بدون هیچ گونه نشانه‌ای از آسیب پایدار از بین می‌روند.

محققان نتایج خود را از روی اطلاعات جمع‌آوری شده در حدود 80 مورد روان پزشکی بیان کرده‌اند؛ در درجه اول از نوشته‌های مربوط به کوهنوردی در آلمان.

به گفته یکی دیگر از نویسندگان، Katharina Hufner، از کلینیک دانشگاه Innsburk اتریش:

“این کشف به ما اجازه داده تا بررسی‌های کامل بیشتری از روان‌درمانی‌های موقت در افراد کاملا سالم دیگرانجام دهیم. بررسی‌هایی که ممکن است نشانه‌های مهمی برای درک بیماری‌های روانپزشکی مانند اسکیزوفرنی باشد.

احتمالا تعداد ناشناخته‌ای از حوادث ناخواسته ومرگ ناشی از روان درمانی وجود دارد. کاهش تعداد این حوادث، از اهمیت زیادی برای انتشار راهبردهای مقابله شناختی برخوردار است که خود کوهنوردان به تنهایی و یا با کمک همکارانشان میتوانند زمانی که در کوه هستند این راهبردها را به کار گیرند.”