انتشار این مقاله


کندروسارکوم چیست؛ آشنایی با علائم، علت، تشخیص و درمان

کندروسارکوم نوعی سرطان نادر غضروفی است که معمولاً در استخوان ها شروع می شود اما بعضی اوقات ممکن است در بافت نرم نزدیک استخوان ها رخ دهد

بررسی کلی

کندروسارکوم نوعی سرطان نادر است که معمولاً در استخوان ها شروع می شود  اما بعضی اوقات ممکن است در بافت نرم نزدیک استخوان ها رخ دهد. شایع ترین مکان برای تومورهای کندروسارکوم در لگن، استخوان لگن و شانه است. به ندرت پایه جمجمه تحت تأثیر قرار می گیرد.

مشخصه اصلی کندروسارکوم این است که سلولهای آن غضروف تولید می کنند. برخی از انواع کندروسارکوم ها به آهستگی رشد می کنند و خطر ابتلا به آن در اندام ها و استخوان های دیگر به شرطی که به طور کامل از بین بروند  کم است. برخی دیگر به سرعت رشد می کنند و ریسک بالایی از متاستاز دارند.

برداشتن توموربا جراحی پایه اصلی درمان کندروسارکوم است. پرتودرمانی و شیمی درمانی به ندرت در درمان کندروسارکوم کمک می کنند

علائم

 علائم کندروسارکوم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد افزایش یابنده
  • توده متورم یا قابل لمس
  • شکستگی در اثر ضعف استخوان

اگر تومور روی نخاع فشار بیاورد  ممکن است ضعف، بی حسی یا بی اختیاری را تجربه کنید.

علل

کندروسارکوم با جهش های ژنتیکی خاصی همراه است. برخی از انواع کندروسارکوم از تبدیل ضایعات خوش خیم غضروف به سرطان ایجاد می شود.

عوامل خطر

در حالی که کندروسارکوم ممکن است در هر سنی رخ دهد  شایع ترین نوع به طور معمول بر افراد میانسال تا مسن تأثیر دارد.

بیماری اولیر و سندرم مافوچی بیماریهای مشخص شده هستند که موجب افزایش تعداد ضایعات غضروف یخوش خیمenchondromas ) ) در بدن میشوند. این ضایعات گاهی به کندروسارکوم تبدیل می شوند.

تشخیص

از آنجا که بیشتر تومورهای کندروسارکوم به کندی رشد می کنند  ممکن است سالها تشخیص داده نشوند. در برخی موارد ،تومورها در طول آزمایشات تصویربرداری به دلیل مشکلات نامربوط کشف می شوند. برای تأیید تشخیص ممکن است بیوپسی لازم باشد.

تست های تصویربرداری

اشعه ایکس ممکن است یک منطقه مشکوک از استخوان را برای معاینه بیشتر مشخص کند. سایر آزمایش های تصویربرداری مانند تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) و توموگرافی کامپیوتری (CT)  می توانند اطلاعات بیشتری در مورد تومور ارائه دهند.

بیوپسی

پزشکان می توانند با برداشتن نمونه ای از بافت مشکوک با سوزن یا اسکالپل و بررسی آن در آزمایشگاه  تشخیص بیماری کندروسارکوم را تأیید کنند. بیوپسی باید به شکلی مشخص انجام شود تا از بین بردن سرطان در طی عمل بعدی دشوار نباشد.

درمان

جراحی درمانی اصلی برای کندروسارکوم است. هدف از بین بردن سرطان و حاشیه بافت سالم اطراف آن است. نوع جراحی که تحت آن قرار میگیرید بستگی به محل کندروسارکوم شما دارد.

اکثر کندروسارکومها برای جراحی نجات اندام  که در آن تومور برداشته شده و استخوان آسیب دیده جایگزین یا بازسازی می شود مناسب اند. درصد کمی از کندروسارکومها نیاز به قطع عضو دارند. این گزینه زمانی انتخاب می شود که تومور اعصاب اصلی یا رگ های خونی را درگیر کند یا آنقدر بزرگ باشد که برداشتن آن اساساً عملکرد اندام را از بین می برد.

تابش اشعه

اگر تومور شما در مکانی مانند پایه جمجمه قرار دارد ، و این باعث می شود همه سرطان از بین برود ، پزشک شما ممکن است قبل یا بعد از عمل از پرتودرمانی استفاده کند.

شیمی درمانی

کندروسارکوم به طور معمول یک سرطان بسیار آهسته  رشد است و شیمی درمانی سلولهایی را که خیلی سریع رشد می کنند هدف قرار می دهد  بنابراین این روش درمانی معمولاً چندان مؤثر نیست. برخی انواع  نادر کندروسارکوم با سرعت بیشتری رشد می کنند  بنابراین شیمی درمانی ممکن است در این موارد کمک کننده باشد.

مقابله و پشتیبانی

تشخیص سرطان می تواند زندگی شما را برای همیشه تغییر دهد. هر فرد برای مقابله با تحولات عاطفی و جسمی که سرطان به وجود می آورد  روش خاص خود را پیدا می کند. اما هنگامی که شما برای اولین بار به سرطان مبتلا شده اید  گاهی اوقات تشخیص دادن  کار بعدی دشوار است.

در اینجا چند ایده برای کمک به مقابله آورده شده است:

  • در مورد سرطان به اندازه کافی یاد بگیرید تا در مورد مراقبت از خود تصمیم بگیرید.

 از پزشک خود در مورد سرطان خود  از جمله گزینه های درمانی و در صورت تمایل  پیش آگهی خود سوال کنید. با کسب اطلاعات بیشتر در مورد سرطان  ممکن است در تصمیم گیری های درمانی اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.

  • دوستان و خانواده را نزدیک نگه دارید.

 حفظ روابط نزدیک خود به شما در مقابله با سرطان کمک می کند. دوستان و خانواده می توانند پشتیبانی عملی موردنیاز شما را ارائه دهند  از جمله کمک به مراقبت از خانه در صورت حضور در بیمارستان. آنها می توانند به عنوان پشتیبانی عاطفی در هنگام احساس غرق شدن از سرطان عمل کنند.

  • کسی را پیدا کنید که با او صحبت کند.

شنونده خوبی پیدا کنید که مایل به گوش دادن به شما باشد و در مورد امیدها و ترسهای خود صحبت کند. او ممکن است یک دوست یا عضو خانواده باشد. نگرانی و درک یک مشاور، مددکار اجتماعی پزشکی، روحانی یا گروه پشتیبانی سرطان نیز ممکن است مفید باشد.

آماده شدن برای قرار ملاقات شما اگر علامت یا علائمی دارید که نگران کننده هستند با مراجعه به پزشک خانواده یا پزشک عمومی شروع کنید. اگر پزشک معالج شما  تشخیص دهد که مبتلا به سرطان هستید  به احتمال زیاد به یک یا چند متخصص مانند پزشکانی که سرطان (انکولوژیست) را معالجه می کنند و جراحان  ارجاع داده می شوید

فائزه رحیمی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *