انتشار این مقاله


پانکراتیت مزمن

پانکراتیت به معنی التهاب لوزالمعده (پانکراس) است و که دو صورت حاد یا مزمن بروز می‌کند.‏ پانکراتیت مزمن معمولاً در پی حملات مکرر پانکراتیت حاد بروز می‌کند زیرا پانکراس در بین حملات کاملاً بهبود نمی‌یابد. در ‏پانکراتیت حاد، پانکراس به تدریج توانایی تولید آنزیم‌های برون‌ریز گوارشی و هورمون‌هایی ضروری – مانند انسولین – را از […]

پانکراتیت به معنی التهاب لوزالمعده (پانکراس) است و که دو صورت حاد یا مزمن بروز می‌کند.‏
پانکراتیت مزمن معمولاً در پی حملات مکرر پانکراتیت حاد بروز می‌کند زیرا پانکراس در بین حملات کاملاً بهبود نمی‌یابد. در ‏پانکراتیت حاد، پانکراس به تدریج توانایی تولید آنزیم‌های برون‌ریز گوارشی و هورمون‌هایی ضروری – مانند انسولین – را از ‏دست می‌دهد. التهاب پانکراس نتیجۀ تخریب بافت آن توسط آنزیم‌های خود پانکراس، به ویژه تریپسین می‌باشد. علایم پانکراتیت ‏ممکن است به صورت دردهای مداوم یا متناوب در ناحیه فوقانی شکم احساس شوند که این علایم با غذاخوردن تشدید می‌شود. ‏اتساع شکم ، تهوع، زردی (یرقان)، استفراغ، اسهال چرب و کاهش وزن از سایر علائم پانکراتیت به‌شمار می‌روند.‏

علاوه بر علائم بالینی، در آزمایشگاه ممکن است افزایش آمیلاز سرم، لکوسیتوزکاهش کلسیم، هیپرگلیسمی، بالا رفتن لیپاز، ‏فسفولیپاز‎ A ‎و تریپسین خون، پروتئینوری، افزایش‎ LDH ‎و واوره خون نیز مشاهده شوند.‏

رادیوگرافی شکم، اسکن رادیوایزوتوپ، سی تی اسکن یا سونوگرافی لوزالمعده می‌توانند در تشخیص پانکرالتیت مفید باشند.‏

در ادامه به بررسی ابعاد دیگر این بیماری، از جمله علل، عوارض و روش‌های درمانی می‌پردازیم.

http://www.aparat.com/v/GT27N
محمد‌سالار حسینی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *