انتشار این مقاله


مخمر نان؛ درمانی برای لوسمی

نتایج مطالعات حاکی از تأثیر مطلوب مخمر نان بر درمان لوسمی می‌باشد. لوسمی حاد لنفاوی (Acute Lymphoblastic Leukemia) شایع‌ترین حالت از لوسمی در کودکان است که ۳ مورد از هر ۴ مورد لوسمی (در ایالات متحده) را به خود اختصاص می‌دهد. محققان در مطالعه‌ای جدید به تأثیر مطلوب آنزیم استخراج‌شده از مخمر نان بر درمان و مدیریت لوسمی […]

نتایج مطالعات حاکی از تأثیر مطلوب مخمر نان بر درمان لوسمی می‌باشد.

لوسمی حاد لنفاوی (Acute Lymphoblastic Leukemia) شایع‌ترین حالت از لوسمی در کودکان است که ۳ مورد از هر ۴ مورد لوسمی (در ایالات متحده) را به خود اختصاص می‌دهد. محققان در مطالعه‌ای جدید به تأثیر مطلوب آنزیم استخراج‌شده از مخمر نان بر درمان و مدیریت لوسمی پرداخته‌اند.

S. cervisiae یا مخمر نان.
S. cervisiae یا مخمر نان.

لوسمی حاد لنفاوی یا ALL نوعی سرطان است که سلول‌های لنفوبلاست (Lymphoblast، گویچه‌های سفید نابالغ) مغز استخوان را درگیر می‌کند. در بیمار مبتلا به ALL تعداد بسیار زیادی لنفوبلاست تولید می‌شود که همین مسئله عرصه را برای تولید گویچه‌های سفید بالغ، گویچه‌های قرمز و پلاکت‌ها تنگ می‌کند. با این که کودکان زیر ۵ سال بیشترین شانس ابتلا به این بیماری را دارند؛ ولی بیشترین آمار مرگ در بین بزرگسالان دیده می‌شود.

انتظار می‌رود که در سال جاری ۵۹۷۰ مورد جدید از ALL ثبت و ۱۴۴۰ مورد مرگ (در ایالات متحده) نیز گزارش شود. درمان ALL شامل طیف گسترده‌ای از شیمی‌درمانی، پیوند سلول‌های بنیادی (Stem Cell Transplantation)، پرتودرمانی، جراحی و سایر درمان‌های دارویی می‌باشد.

در جست‌و‌جوی درمان

ال-آسپاراژیناز (L-Asparaginase) آنزیمی است که از دو گونه باکتری Escherichia coli و Erwinia chrysanthemi استخراج شده و چندین دهه است که برای درمان ALL به مصرف می‌رسد. با این که این دارو سرعت گسترش بیماری را تا حدود قابل قبولی پایین می‌آورد؛ گزارش‌ها حاکی از بروز پاسخ‌های ایمنی در ۲۵ درصد از مصرف‌کنندگان می‌باشد. از همین رو جایگزین شدن ال-آسپاراژیناز با یک داروی امن‌تر (با عوارض جانبی کم‌تر) ضروری به نظر می‌رسد.

استخراج آنزیمی مشابه ال-آسپاراژیناز از مخمر نان

گروه تحقیقاتی با استفاده از ابزار بیوانفورماتیک و از طریق بررسی ژنوم چندین گونه از قارچ‌های تولید‌کنندۀ آسپاراژیناز در نهایت موفق به یافتن ژن کدکنندۀ نوعی آنزیم مشابه ال-آسپاراژیناز به نام ASP1 (نام ژن) در گونۀ S. cerevisiae (مخمر نان) شد. اهمیت این یافته در شباهت بیشتر سلول‌های قارچ به سلول‌های انسان است؛ چرا که قارچ و انسان هر دو یوکاریوت (Eukaryote) هستند و از همین رو ال-آسپاراژیناز قارچی نسبت به نوع باکتریایی با سلول‌های بدن انسان سازگارتر است و پاسخ ایمنی کم‌تری (یا هیچ) ایجاد می‌کند.

میلاد شیرولیلو


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *