انتشار این مقاله


سلول های مغزی جدید در سنین بالا نیز در حال رشد هستند

نورون‌ها در سنین پیری نیز به شکل‌گیری ادامه می‌دهند، حتی در افراد مبتلا به اختلالات ذهنی یا بیماری آلزایمر.

تحقیقات جدید امید تازه‌ای را به همه‌ی کسانی که در مبارزه با از دست رفتن حافظه هستند داده است: نورون‌ها در سنین پیری نیز به شکل‌گیری ادامه می‌دهند، حتی در افراد مبتلا به اختلالات ذهنی یا بیماری آلزایمر.

محققان دریافته‌اند که نوروژنزهای (ایجادکننده‌ نورون‌های جدید) فعالی در هیپوکامپ بزرگسالانی که در دهه‌ی ۹۰ زندگی خود هستند، وجود دارد. مورد عجیب این است که آن‌ها همچنین تعدادی نورون جدید نیز در مغز افراد مبتلا به بیماری آلزایمر و مبتلا به اختلالات شناختی مشاهده کردند. این یافته‌های جدید می‌تواند منجر به درمانی جدید برای زوال عقلی افراد مسن شوند.

در این مطالعه، محققان بافت هیپوکامپ مغز ۱۸ فرد که به‌طور متوسط ۹۰.۶ سال داشتند را بعد از مرگ‌شان بررسی کردند.

هیپوکامپ در شکل‌گیری حافظه و یادگیری نقش دارد. به‌طور متوسط حدود ۲ هزار سلول بنیادی عصبی و ۱۵۰ هزار نورون در حال توسعه در هر مغز وجود دارد.

محققان خاطر نشان کردند که با این حال افراد مبتلا به اختلالات ذهنی و بیماری آلزایمر که دارای نورون‌های جدید هستند، سطحشان از افراد با عملکرد مغزی طبیعی به‌طور چشمگیری پایین‌تر است.

این اولین شواهدی از تعداد قابل توجهی از سلول‌های بنیادی عصبی و سلول‌های در حال رشد جدید در هیپوکامپ افراد مسن و حتی افرادی که مبتلا به اختلالاتی که قسمتی از مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهد، است. همچنین، محققان دریافتند که افرادی که امتیاز بهتری در آزمون‌های مهارت‌های ذهنی کسب می‌کنند نسبت به آن‌هایی که امتیاز کمتری کسب می‌کنند، صرف‌نظر از سطح بیماری در مغز، نورون‌های در حال رشد جدید بیشتری در هیپوکامپ دارند.

ترکیب اثرات پاتولوژی و نوروژنز پیچیده است و محققان دقیق نمی‌دانند که این دو چگونه در ارتباط‌اند، اما واضح است که فرد به فرد تفاوت‌های زیادی وجود دارد.

واقعیتی که محققان متوجه شده‌اند این است که سلول‌های بنیادی عصبی و نورون‌های جدیدی که در هیپوکامپ وجود دارند، بدین معناست که اگر محققان بتوانند راهی برای افزایش نوروژنز، برای مثال از طریق مولکولی کوچک، پیدا کنند، ممکن است قادر باشند زوال عقلی و کاهش شناختی در افراد مسن را کندتر کرده یا پیشگیری کنند؛ به‌ویژه زمانی که شروع می‌شود، زیرا در این زمان مداخلات می‌توانند بیشترین تاثیر را داشته باشند.

این یافته‌ها در ژورنال Cell Stem Cell منتشر شده‌اند.

آنیتا ریحانی فرد


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *