انتشار این مقاله


روشی جدید برای درمان سرطان کولورکتال

محققان روشی جدید و سه‌مرحله‌ای را برای درمان سرطان کولورکتال ابداع کرده‌اند.

محققان موسسه‌ی تحقیقات سرطان Memorial Sloan Kettering در نیویورک و MIT، روشی جدید و سه‌مرحله‌ای را برای درمان سرطان کولورکتال ابداع کرده‌اند.

در این روش از داروهای هسته‌ای برای هدف قرار دادن و حذف سرطان کولورکتال استفاده می‌شود.

در این مطالعه، که بر روی موش‌های آزمایشگاهی اجرا شد، محققان بدون ایجاد عوارض سمی، به بهبودی ۱۰۰ درصد رسیدند.

نتایج این مطالعه در ماه نوامبر در The Journal of Nuclear Medicine منتشر شده است.

تاکنون، ایمونوتراپی رادیویی (درمان هدفمند تومور) با استفاده از نوکلئوتیدهای رادیویی، موفقیت‌های درمانی اندکی داشته است. دو محقق این مطالعه از MSKCC، به نام‌های Steven M. Larson و Sarah Cheal این گونه توضیح می‌دهند:

این مطالعه به خاطر دستاوردهای درمانی جدیدی که داشته، در نوع خود بسیار جدید محسوب می‌شود؛ چون با وجود درمان تومور، عوارض ثانویه‌ی سمی ناشی از پرتودهی بر بافت‌های سالم بدن وارد نکرده است.

به گفته‌ی آن‌ها، موفقیت در درمان تومورهای موش‌های این مطالعه، ناشی از کیفیت بی‌همتای مواد طراحی شده توسط گروه آن‌هاست.

علت دیگر موفقیت این تحقیق، محدود کردن شیوه‌های درمان و استفاده از روش Theranostic است. این روش به آسانی قابلیت انتقال به بیماران را دارد.

Theranostic واژه‌ای است که از دو لغت Therapy (به معنی درمان) و Diagnostics (به معنی تشخیص) گرفته شده است. این شیوه، به معنی استفاده از یک ماده واحد برای تشخیص و درمان بیماری است.

ماده‌ی ترانوستیک، ابتدا سلول سرطانی را یافته، سپس آن را از بین می‌برد، بدون اینکه به سلول‌های سالم آسیبی برساند. این روش عوارض جانبی درمان را به حداقل رسانده و کیفیت زندگی بیماران را بهبود می‌بخشد.

در این مطالعه، گلیکوپروتئین اِی۳۳ (GPA33)، توسط یک آنتی‌بادی Bispecific و یک آنتی‌بادی دیگر مورد هدف قرار گرفت.

GPA33 آنتی‌ژنی است که روی ۹۵ درصد سلول‌های سرطانی کولورکتال انسانی وجود دارد. اولین آنتی‌بادی مورد استفاده، آنتی‌بادی Bispecific آنتی‌ژن A33 توموری بوده است. آنتی‌بادی دوم نیز مولکولی کوچک به عنوان هاپتن رادیواکتیو بوده که کمپلکسی از لوتِتیوم ۱۷۷ (۱۷۷Lu) و S-2-(4-aminobenzyl)1,4,7,10-tetraazacyclododecane tetra-acetic acid با نام دیگر ۱۷۷Lu-DOTA-Bn را شامل می‌شده است.

استراتژی هدف‌گیری ایمونوتراپی رادیویی DOTA بر روی موش‌های آزمایشگاهی اجرا شد. در موش‌های تحت این درمان که تصادفا انتخاب شده بودند، از روش‌های تصویربرداری SPECT/CT برای مانیتورینگ پاسخ به درمان و  محاسبه‌ی دوز پرتوی جذب شده توسط تومور استفاده کردند.

تمام حیواناتی که تحت درمان با روش DOTA-PRIT بودند، به خوبی درمان را تحمل کردند. پس از پایان درمان نیز در هیچ یک از آن ۹ جانور، در بررسی‌های میکروسکوپی نشانه‌ای از سرطان باقی نمانده بود. علاوه بر این، آسیب پرتویی قابل شناسایی هم به ارگان‌های اساسی مانند مغز استخوان و کلیه وارد نشده بود.

طبق گزارشات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، سرطان کولورکتال سومین سرطان شایعی است که هم زنان و هم مردان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. سالانه حدود ۱۴۰ هزار مورد جدید از این بیماری در آمریکا شناسایی شده و ۵۰ هزار نفر نیز به دنبال این بیماری جان خود را از دست می‌دهند.

استفاده از این داروی هسته‌ای در پروتکل درمانی، می‌تواند به سایر سرطان‌ها هم تعمیم داده شود. Larson و Cheal معتقدند اگر روششان در آزمایشات بالینی نیز موفق شود، گنجینه‌ درمان‌های موثر برای بیماران سرطانی به طرز چشم‌گیری افزایش پیدا خواهد کرد.

این سیستم مانند یک سیستم “plug and play” می‌باشد که در آن می‌توان از آنتی‌بادی‌های مختلف برای هدف قرار دادن آنتی‌ژن‌های مختلف سطح تومورهای انسانی استفاده کرد.

این روش برای برای تقریبا تمام انواع تومورهای سخت یا مایع انسانی قابل استفاده است. به گفته‌ی آنان در علم سرطان‌شناسی نیاز روزافزونی به یافتن روش‌های درمانی جدید برای سرطان‌های پیشرفته از جمله تومورهای جامد احساس می‌شود. این تومورها در سرطان‌هایی نظیر سرطان‌های پستان، کولون، پانکراس، ملانوما، شش و مری وجود دارند و نیازمند روش‌هایی نظیر روش جدید کشف شده برای درمان هستند.

کوثر پورجبلی


نمایش دیدگاه ها (1)
  1. سلام ترجمه های بروز واطلاع رسانیهای منابع جدید جای بسی تشکر وسپاس صمیمانه را دارد. در مورد مطلب فوق بنظر تارگت تراپی رادیویی مناسبتر باشد.چون در درمان فوق نقشی برای ایمونوتراپی ذکر نشده است.با سپاس.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *