انتشار این مقاله


به مناسبت تولد نابغه: بیوگرافی انیشتین

۱۴ مارس، زادروز آلبرت انشیتین است. به همین بهانه، نگاهی کوتاه به زندگی وی می اندازیم.

۲۳ اسفند ماه زادروز نابغه علمی قرن بیستم است. به مناسبت تولدش، در این پست به بیوگرافی انیشتین خواهیم پرداخت.

بیوگرافی انیشتین

آلبرت انیشتین در ۱۴ مارس ۱۸۷۹ در اولم یکی از شهرهای ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی آلمان دیده به جهان گشود. شش هفته بعد، خانواده اش به مونیخ مهاجرت کردند. وی تحصیلات خود را در همان شهر در مدرسه ی luitpold gymnasium شروع کرد. پس از آن خانواده آلبرت به ایتالیا رفتند و او  تحصیلات خود را در شهر ارو سویس ادامه داد. در سال ۱۸۹۶ وی وارد انستیتو تکنولوژی فدرال زوریخ شد تا برای دبیری ریاضی و فیزیک آموزش ببیند. در سال ۱۹۰۱ همزمان با گرفتن دیپلم خود شهروند سوئیس نیز شد. از آنجایی که نتوانست شغلی مرتبط با تدریس پیدا کند، به عنوان مسئول فنی در اداره ثبت اختراعات سوئیس مشعول به کار شد. در سال ۱۹۰۵ وی موفق به اخذ درجه ی دکترای خود شد.


مقاله مرتبط: جملاتی از آلبرت انیشتین که ذهن یک نابغه‌ی واقعی را نشان می‌دهد!


انیشتین همزمان با کار در اداره ثبت اختراعات و در اوقات بیکاری اش بسیاری از کارهای قابل توجه خود را انجام داد. در سال ۱۹۰۸ وی به عنوان ¹Privatdozent در برن مشغول به کار شد. در برخی دانشگاه های اروپایی عنوان علمی است که به افرادی داده می شود که توانایی  تدریس و اجازه تحصیل و تحقیق مستقل بدون این که استاد باشند، دارند. در سال ۱۹۰۹ وی استاد مدعو دانشگاه زوریخ و در سال ۱۹۱۱ استاد فیزیک نظری در پراگ گردید و در همان سال به زوریخ برگشت تا پست مشابهی را برعهده بگیرد. در سال ۱۹۱۴ وی مدیریت انستیتوی فیزیک کایزر ویلهلم را برعهده گرفت و به عنوان استاد در دانشگاه برلین به فعالیت پرداخت. وی در  سال ۱۹۱۴ شهروند آلمان شد و تا سال ۱۹۳۳ در این کشور اقامت گزید. تا اینکه در همان سال به دلایل سیاسی از شهروند آلمان بودن دست کشید و به آمریکا مهاجرت کرد تا استاد فیزیک نظری دانشگاه پرینستون باشد. وی در سال ۱۹۴۰ شهروند آمریکا شد و در سال ۱۹۴۶ بازنشسته گردید.

پس از جنگ جهانی دوم انیشتین یک چهره سرشناس جنبش حکومت جهانی بود. به او پیشنهاد شد که ریاست جمهوری اسرائیل را بپذیرد اما او قبول نکرد؛ اما با دکتر حییم وایزمن در تاسیس دانشگاه عبری اورشلیم همکاری داشت.

انیشتین همواره دیدگاه شفافی نسبت به مسائل فیزیک و تلاش برای حل آنها داشت. وی استراتژی خاص خود را داشت و قاد بود مراحل اصلی مسیر رسیدن به اهدافش را مجسم کند. او دستاورد های بزرگ خود را به پله ای برای دستیابی به پیشرفت های بزرگتر بدل می ساخت. انیشتین در آغاز فعالیت های علمی اش متوجه شد که مکانیک نیوتونی و نظریه نسبیت خاص وی نقص دارد؛ زیرا نظریه های وی تلاشی برای پذیرفتن قوانین مکانیک و قوانین الکترومغناطیس کنار هم بود. او تلاش کرد مشکلات مشکلات کلاسیک مکانیک آماری و مشکلاتی که با نظریه کوانتوم ترکیب شده بود را حل کند. با این فعالیت ها توضیحی برای حرکت بروانی مولکول ها به وجود آمد. او به بررسی ویژگی های حرارتی نور با چگالی تشعشع پایین پرداخت. مشاهداتش  به پیدایش تئوری فوتون های نوری منجر شد.

انیشتین در روزهای اول اقامتش در برلین فرضیه ای ارائه داد. طبق این فرضیه بر اساس تفسیر صحیح نظریه نسبیت خاص باید نظریه گرانشی نیز ارائه شود. وی در سال ۱۹۱۶ مقاله ی نظریه نسبیت عام خود را منتشر کرد. در این مدت روی مشکلات  نظریه پرتو ها و مکانیک آماری کار کرد.

در دهه ۱۹۲۰ انیشتین کار خود را در زمینه نظریه میدان یکنواخت شروع کرد. اگرچه همچنان روی تفسیر های احتمالی نظریه کوانتوم نیز کار می کرد و در آمریکا نیز در این کار ثابت قدم بود. وی با گسترش نظریه کوانتوم یک گاز تک اتمی به مکانیک آماری کمک کرد. همچنین فعالیت های ارزشمندی در ارتباط با احتمالات گذار اتمی و کیهان شناسی نسبیتی انجام داد.انیشتین بعد از بازنشستگی در زمینه  یکسان سازی مفاهیم اولیه فیزیک، در پیش گرفتن رویکرد مخالف و استفاده از اشکال هندسی در فیزیک کار کرد.

تحقیقات مهم انیشتین شامل :

  • نظریه نسبیت خاص(۱۹۰۵)
  • نظریه نسبیت عام (۱۹۱۶)
  • نسبیت (ترجمه های انگلیسی، ۱۹۲۰ و ۱۹۵۰)
  • تحقیقاتی در زمینه حرکت براونی مولکول ها(۱۹۲۶)
  • تکامل فیزیک (۱۹۳۸)

از جمله مهم ترین کار های غیر علمی وی :

  • درباره صهیونیسم(۱۹۳۰)
  • چرا جنگ؟(۱۹۳۳)
  • جهانی که من می بینم (۱۹۳۴)
  • پس از سال های پایانی من (۱۹۵۰)

آلبرت انیشتین دکترای افتخاری در علوم، پزشکی و فلسفه از بسیاری از دانشگاه های اروپایی و آمریکایی دریافت کرد. در سال ۱۹۲۰ وی در اروپا ، آمریکا و خاور دور سخنرانی کرد و به صورت افتخاری به عضویت تمام آکادمی های برجسته علمی درآمده بود. به خاطر کارهای ارزشمندی که انجام داده بود جوایز بسیاری دریافت کرد. مثل مدال کاپلی انجمن سلطنتی لندن در سال ۱۹۲۵ یا مدال فرانکلین انستیتو فرانکلین در سال ۱۹۳۵.

استعداد انیشتین باعث شده بود که بیشتر اوقات تنها باشد. موسیقی نقش مهمی را در اوقات فراغت وی داشت. او در سال ۱۹۰۳ با میلوا ماریچ ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر و یک پسر بود. در سال ۱۹۱۹ آن دو از هم جدا شدند و انیشتین همان سال با دخترخاله خود،السا لوونتال ازدواج کرد. السا در سال ۱۹۳۶ فوت کرد. انیشتین در ۱۸ آوریل ۱۹۵۵ در پرینستون، نیوجرسی فوت کرد.

پ.ن:

۱: Privatdozent (برای مردان) و Privatdozentin (برای زنان) عنوانی آکادمیک است که در بعضی دانشگاه های اروپایی، بخصوص در کشور های آلمانی زبان، به کسی اعطا می شود که صلاحیت رسمی خاصی را دارد که نشان می دهد وی توانایی و مجوز تدریس یک موضوع مشخص در سطح دانشگاه را دارد.

فاطمه عالی نژاد


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *