انتشار این مقاله


تأثیر استامینوفن در کاهش حس همدلی

مصرف یکی از مشهورترین مسکن‌های حال حاضر ممکن است مرتبط با کاهش توانایی همدلی در افراد باشد! با ما همراه باشید. در بررسی‌های انجام شده به دست پژوهشگران، بطور خلاصه، گروهی از افراد مورد آزمایش که داروی استامینوفن دریافت کرده بودند، همدلی کمتری در برابر احساسات دیگران نسبت به گروه کنترل که دارونما دریافت کرده بودند، […]

مصرف یکی از مشهورترین مسکن‌های حال حاضر ممکن است مرتبط با کاهش توانایی همدلی در افراد باشد! با ما همراه باشید.

در بررسی‌های انجام شده به دست پژوهشگران، بطور خلاصه، گروهی از افراد مورد آزمایش که داروی استامینوفن دریافت کرده بودند، همدلی کمتری در برابر احساسات دیگران نسبت به گروه کنترل که دارونما دریافت کرده بودند، نشان دادند.

بر اساس نتایج، استامینوفن توانایی کاهش سطح احساسات و همدلی را همزمان با کاهش سطح درد در افراد دارد. همچنین با در نظر گرفتن حجم استفاده از این دارو و حضور این ماده در بسیاری دیگر از دارو‌ها (در حدود ۶۰۰ داروی مختلف) بررسی تأثیرات جانبی آن بسیار پر اهمیت خواهد بود. در ایالات متحده هر هفته ۵۲ میلیون آمریکایی از دارو‌های حاوی استامینوفن استفاده می‌کنند.

در یکی از آزمایشات انجام شده در این پژوهش، ۴۰ دانشجوی سالم، مایعی حاوی ۱۰۰۰ میلی‌گرم استامینوفن (بیشینه مقدار قابل مصرف برای بالغین طی شبانه‌روز ۳۰۰۰ میلی‌گرم است) و ۴۰ دانشجوی دیگر مایعی دارونما را مصرف کردند. پس از گذشت یک ساعت، هر کدام از افراد با هشت سناریوی گوناگونِ مرتبط با وقایع تلخ و دردناک مواجه شدند. بطور مثال یکی از سناریو‌ها درباره فردی با چاقویی فرو رفته تا سطح استخوان و دیگری درباره فردی با مرگ پدرش بود.

سپس از افراد خواسته شد تا میزان دردی که افراد در این سناریو‌ها تجربه می‌کنند را اعلام نمایند. بررسی نتایج نشان از پایین‌تر بودن انتظار از سطح درد در نگاه افرادی با مصرف استامینوفن داشت.

در آزمایشی دیگر، پژوهشگران به بررسی ۱۱۴ دانشجو که استامینوفن و دارونما مصرف کرده بودند، پرداختند. در این آزمایش با پخش صدای گوش‌خراش به مدت ۲ ثانیه و تکرار ۴ باره‌ی آن از آزمایش شوندگان خواسته شد تا میزان ناراحت‌کنندگی این امواج صورتی با اعلام کنند. همچنین از آن‌ها خواسته شد میزان گوش‌خراش بودن آن‌ها را در دید سایر افراد نیز پیش‌بینی کنند. باز هم همانطور که انتظار می‌رود، افرادی که دوز معینی از استامینوفن را مصرف کرده بودند، سطح گوش‌خراشی امواج صوتی را کمتر از سایر افراد تشخیص دادند.

با وجود مشخص بودن اثرات این دارو در ارتباط با موارد احساسی،‌ علت و مکانیسم این پدیده ناشناخته بوده و نیاز به بررسی‌های بیشتر خواهد داشت. با این حال نکاتی قابل تأمل در این پژوهش وجود دارند. از جمله مهم‌ترینِ این موارد سالم بودن افراد مورد آزمایش و عدم تجربه درد واقعی توسط آنان است.

با این وجود تحقیقات بیشتری برای بررسی ارتباط این دارو و کاهش سطح همدلی، در افرادی که آن‌را در شرایط درد حقیقی مصرف می‌نمایند، نیاز خواهد بود.

عرفان گلشن


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *