انتشار این مقاله


آیا نوشیدنی های قندی باعث سرطان می شوند؟

مطالعه ای جدید ارتباط احتمالی بین مصرف بالای نوشیدنی های قندی و افزایش ریسک ابتلا به سرطان را گزارش می کند.

مطالعه ای که به تازگی در ژورنال BMJ منتشر شده است ارتباط احتمالی بین مصرف بالای نوشیدنی های قندی و افزایش ریسک ابتلا به سرطان را گزارش می کند. آیا نوشیدنی های قندی باعث سرطان می شوند ؟

با وجود اینکه تفسیر های محتاطانه از این مطالعه مورد نیاز است؛  شواهد این مطالعه از محدود کردن مصرف نوشیدنی های قندی به همراه قراردادن مالیات و محدودیت های فروش حمایت می کند. این محدودیت ها ممکن است به کاهش موارد سرطان کمک کند.

مصرف نوشیدنی های قندی طی چند دهه اخیر در سراسر جهان افزایش یافته است و با خطر چاقی مرتبط است. چاقی هم به عنوان یکی از ریسک فاکتورهای مهم در بسیاری از سرطان ها شناخته می شود. اما هنوز تحقیقات در این زمینه که آیا نوشیدنی های قندی باعث سرطان می شوند یا نه ٬ محدود است. بنابراین تیمی از محققان فرانسوی شروع به ارزیابی ارتباط بین مصرف نوشیدنی های قندی ( نوشیدنی هایی که با شکر شیرین شده اند و آب میوه های که ۱۰۰ درصد از میوه تهیه شده اند)٬ نوشیدنی های رژیمی که به طورمصنوعی شیرین می شوند٬ و ریسک ابتلا به سرطان مثل سرطان سینه٬ پروستات٬ و روده بزرگ (کولورکتال) کردند.


بیشتر بخوانید:


نحوه انجام مطالعه

یافته های آنها براساس آمار ۱۰۱۲۵۷ فرد بالغ و سالم فرانسوی (۲۱ درصد مرد٬ ۷۹ درصد زن) با میانگین سنی ۴۲ سال است. این آمار مربوط به مطالعه the NutriNet-Santé است که از نوع cohort بوده است. شرکت کنندگان حداقل دو پرسشنامه معتبر ۲۴ ساعته آنلاین را پرکرده اند. این پرسشنامه ها به منظور اندازه گیری مصرف ۳۳۰۰ نوع غذا و نوشیدنی متفاوت طراحی شده بودند و به مدت حداکثر ۹ سال پیگیری شده اند.

مصرف روزانه نوشیدنی های قندی ( نوشیدنی های شیرین شده با شکر و آب میوه های ۱۰۰ درصد میوه ای) و نوشیدنی های رژیمی ( که به طور مصنوعی شیرین می شوند)٬ اندازه گیری شد و اولین مورد سرطان گزارش شده توسط شرکت کننده ها از طریق گزارشات پزشکی و لینک شده با دیتابیس ملی بیمه های سلامت٬ تصدیق شد . سایر ریسک فاکتورهای شناخته شده سرطان مثل سن٬ جنس٬ سطح تحصیلات٬ سابقه خانوادگی سرطان٬ سیگار و سطح فعالیت فیزیکی در محاسبات در نظرگرفته شدند.

مصرف روزانه نوشیدنی های قندی در مردان بیشتر از زنان بود ( ۹۰.۳ mL در مقایسه با ۷۴.۶ mL ). درطول پیگیری٬ در ۲۱۹۳ نفر اولین مورد سرطان تشخیص داده شده و تصدیق شده بود ( ۶۹۳ سرطان سینه٬ ۲۹۱ سرطان پروستات و ۱۶۶ سرطان کولورکتال). میانگین سن در زمان تشخیص سرطان ۵۹ سال بود.

نتیجه گیری

نتایج نشان می دهند که مصرف ۱۰۰ mL نوشیدنی قندی در روز ریسک ابتلا به سرطان را در حالت کلی ۱۸ درصد و سرطان سینه را ۲۲ درصد افزایش می دهد. با تقسیم نوشیدنی های قندی به دوگروه آب میوه و سایرنوشیدنی های قندی٬ مشخص شد که مصرف هر دو گروه از نوشیدنی ها با افزایش خطر ابتلا به سرطان در حالت کلی٬ ارتباط دارد. ارتباطی بین سرطان پروستات و کولورکتال پیدا نشد٬ اما موارد سرطان برای این سرطان ها محدودتر بود.

درمقابل٬ مصرف نوشیدنی های رژیمی (که به طور مصنوعی شیرین شده اند) با خطر سرطان مرتبط نبود. اما نویسندگان این مطالعه هشدار می دهند که احتیاط در تفسیر این یافته ها ضروری است و بهتراست مصرف این نوع نوشیدنی ها نیز نسبتا کم شود.

علت شناسی

توضیحات احتمالی برای این نتایج٬ شامل تاثیر شکر موجود در نوشیدنی های قندی بر چربی احشایی ( که نزدیک اندام های حیاتی مثل کبد و پانکراس تجمع می یابد)٬ سطح قند خون و مارکر های التهابی است. همه ی این ها با افزایش ریسک سرطان مرتبط هستند. محققان معتقدند سایر ترکیبات شیمیایی موجود در این نوشیدنی ها مثل مواد افزودنی در برخی از نوشابه ها ممکن است باعث افزایش خط ابتلا به سرطان شود.

آیا نوشیدنی های قندی باعث سرطان می شوند ؟

این مطالعه از نوع مشاهده ای است و بنابراین نمی تواند رابطه علت و معلولی ایجاد کند. نویسندگان گفته اند که آن ها نمی توانند بعضی از انواع بد نوشیدنی ها را از میان بردارند یا اینکه موارد جدیدتر سرطان را شناسایی کنند. باابن وجود جمعیت موردمطالعه بزرگ بوده است و آن ها قادر بودند بسیاری از فاکتورهای احتمالی تاثیرگذار در نتیجه را تعدیل کنند. علاوه براین٬ نتایج بعد از بررسی های بیشتر تغییر نکردند که نشان  می دهد این یافته ها با بررسی های موشکافانه نیز ثابت می مانند.

نویسندگان این مطالعه گفته اند: این نتایج نیاز به تکرار در سایرمطالعه ها با مقیاس بزرگ دارند.

چه باید کرد؟

این داده ها از توصیه های غذایی موجود برای کاهش مصرف نوشیدنی های قندی شامل آب میوه های ۱۰۰ درصدی و همچنین سیاست های غذایی حمایت می کنند. سیاست هایی مثل پرداخت مالیات و محدودیت های فروش نوشیدنی های قندی ممکن است به طور بالقوه در کاهش بروز سرطان شرکت کند.

نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *