انتشار این مقاله


درد گوش هنگام بلع چه عللی دارد و چگونه درمان می شود؟

درد گوش هنگام بلع در اشکال و اندازه های مختلف وجود دارد. گاهی اوقات ساعتها ضربان می زند و درد می‌کند. گاهی فقط وقتی لمس می کنید درد می کند. در موارد دیگر، گوش درد ممکن است فقط در صورت انجام کاری که به گوش مربوط نیست، مانند بلعیدن ، مشخص می شود. به ادامه […]

درد گوش هنگام بلع در اشکال و اندازه های مختلف وجود دارد. گاهی اوقات ساعتها ضربان می زند و درد می‌کند. گاهی فقط وقتی لمس می کنید درد می کند.

در موارد دیگر، گوش درد ممکن است فقط در صورت انجام کاری که به گوش مربوط نیست، مانند بلعیدن ، مشخص می شود. به ادامه متن مراجعه کنید تا با دلایل درد گوش هنگام بلع و نحوه درمان آنها بیشتر آشنا شوید.

عفونت گوش

علت شایع درد گوش هنگام بلع، عفونت گوش است. بیشتر عفونت های گوش ناشی از عفونت باکتریایی یا ویروسی در گوش میانی است. آنها معمولاً باعث تورم، تجمع مایعات و تحریک در داخل گوش شما می شوند که می تواند باعث درد شود.

عفونت گوش در کودکان شایع است، اما بزرگسالان نیز می توانند به آن مبتلا شوند. هنگامی که در بزرگسالی به عفونت گوش مبتلا می شوید، علائم ممکن است کمی متفاوت از علائم کودکی شما باشد.

عفونت گوش میانی

عفونت گوش میانی، که اوتیت حاد نیز گفته می شود، شایع ترین است. آنها بر فضای پشت لاله گوش شما تأثیر می گذارند. آن فضای پر از هوا شامل استخوان های کوچک و لرزشی است که به شما امکان شنیدن می دهد. و توسط یک جفت لوله باریک به نام لوله های استاش به حلق شما متصل می شود.

بیشتر عفونت گوش با بیماری دیگری مانند سرماخوردگی ، آنفولانزا ، عفونت سینوسی یا آلرژی شروع می شود. لوله های استاش به طور معمول مایعات را از گوش میانی تخلیه می کنند. وقتی گرفتگی دارید ، لوله های استاش می توانند مسدود شوند. مایعی که در اطراف انسداد جمع می شود می تواند آلوده شود.

لوله های استاش همچنین مسئول حفظ فشار در گوش میانی هستند. هنگام بلعیدن ، خمیازه کشیدن یا عطسه کردن، لوله ها برای آزاد شدن فشار باز می شوند که می تواند در گوش آلوده دردناک باشد.

علائم عفونت گوش در کودکان خردسال می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد گوش که هنگام خوابیدن بدتر می شود.
  • کشیدن گوش (اگر همراه با علائم دیگر باشد)
  • گریه بیش از حد معمول
  • تحریک پذیرتر از حد معمول
  • تب بالای ۱۰۰ درجه فارنهایت
  • از دست دادن اشتها
  • تخلیه مایعات از گوش
  • از دست دادن تعادل
  • مشکل خواب
  • سردرد

بزرگسالان مبتلا به عفونت گوش میانی ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

  • تب درجه پایین
  • گوش درد
  • تخلیه مایعات از گوش
  • مشکل شنیداری

بسیاری از عفونت های گوش میانی طی یک هفته خود به خود بهبود می یابند. برخی از کودکان ممکن است از آنتی بیوتیک خوراکی بهره مند شوند، اما اغلب به خصوص در بزرگسالان غیرضروری هستند.

گوش شناگران

گوش شناگر، نوعی اوتیت خارجی یا عفونت گوش خارجی است. این نوع دیگری از عفونت گوش است که بر گوش خارجی شما تأثیر می گذارد. هنگام شنا یا دوش گرفتن ، آب می تواند مجرای گوش شما را پر کند. و یک محیط گرم و مرطوب ایجاد می کند که برای رشد باکتری و قارچ ایده آل است.

عفونت گوش خارجی همیشه ناشی از آب نیست. میکروب ها همچنین می توانند از طریق جسم خارجی مانند انگشت شما وارد مجرای گوش شوند. نوک  ناخن می تواند به پوشش ظریف گوش داخلی که از آن در برابر عفونت محافظت می کند ، آسیب برساند. شرایط پوستی مانند اگزما نیز می تواند فرد را در معرض ابتلا به این نوع عفونت قرار دهد.

درد ناشی از عفونت گوش خارجی اغلب هنگامی که گوش کشیده یا کشیده می شود ، بدتر می شود. درد گوش هنگام بلعیدن  و جویدن شدیدتر می شود. درد می تواند به تمام قسمت تحت تاثیر قرار گرفته صورت منتشر شود.

علائم دیگر عفونت گوش خارجی عبارتند از:

  • قرمزی و تورم گوش
  • خارش داخل گوش
  • ترشحات با بوی بد
  • احساس پری در گوش
  • مشکل شنیدن

این عفونت معمولاً پس از ۷ تا ۱۰ روز استفاده از قطره گوش دارویی برطرف می شود. مسکن های بدون نسخه می توانند در هنگام بهبودی به کاهش درد کمک کنند.

عفونت های بینی و گلو

اگرچه عفونت گوش علت شایع درد گوش است، اما گاهی اوقات به صورت عفونت بینی یا گلو شروع می شود.

به دلیل فعالیت سیستم ایمنی بدن ، کودکان می توانند از عفونت های بینی و گلو دچار عوارض شوند.

کودکان در پشت مجاری بینی خود نزدیک لوله های استاش ، پدهای کوچکی از بافت ایمنی به نام آدنوئید دارند. آدنوئیدها نقش مهمی در سیستم ایمنی بدن کودکان دارند. آدنوئیدها در دوران کودکی بزرگترین هستند و به طور معمول در اوایل بزرگسالی کاهش می یابند.

آدنوئیدها با واکنش به میکروب هایی که از طریق دهان و بینی وارد می شوند ، عمل می کنند. گاهی اوقات، آدنوئیدها در پاسخ به یک عفونت می توانند آنقدر بزرگ شوند که باعث انسداد لوله های استاش شوند و منجر به عفونت گوش میانی شوند.

ورم لوزه

تونسیلیت، التهاب و عفونت لوزه ها است که به طور معمول در اثر عفونت گلو ایجاد می شود. لوزه ها دو جسم گرد از بافت ایمنی پشت گلو هستند.

علائم اصلی التهاب لوزه گلودرد است، اما می تواند باعث موارد زیر شود:

  • مشکل در بلعیدن
  • گره های لنفاوی حساس در گردن شما
  • لوزه های متورم ، قرمز یا ملتهب
  • لکه های سفید پشت گلویتان
  • تب
  • سردرد
  • معده درد
  • راش
  • بوی بد دهان
  • صدای خراشیده و خفه

شایعترین علت التهاب لوزه عفونت باکتریایی است. همان باکتری هایی که باعث استرپتوکوک گلو می شوند (استرپتوکوک گروه A) باعث ایجاد بیشتر لوزه ها می شود. التهاب لوزه به طور معمول به آنتی بیوتیک ها پاسخ خوبی می دهد.

آبسه دور لوزه

آبسه پری تونسیلار مجموعه ای از چرک در اطراف یکی از لوزه های شما است. این معمولاً عارضه التهاب لوزه درمان نشده است. درد غالباً کاملاً شدید و به وضوح بدتر از گلودرد منظم است. فقط یک لوزه معمولاً تحت تأثیر قرار می گیرد، به این معنی که درد از یک طرف بیشتر از طرف دیگر است.

آبسه پری تونسیلار اغلب باعث درد در گوش طرف آسیب دیده می شود. درد گوش هنگام بلع ممکن است غیر قابل تحمل باشد. هنگام باز کردن دهان ممکن است درد داشته باشید.

جراحی جزئی اغلب لازم است. پزشکان با ایجاد یک برش یا استفاده از یک سوزن کوچک برای تخلیه چرک ، آبسه را درمان می کنند. پزشک شما همچنین ممکن است یک دوره آنتی بیوتیک برای درمان التهاب لوزه اصلی و جلوگیری از بازگشت آبسه تجویز کند.

علل دیگر

سندرم ایگل

سندرم ایگل نوعی اختلال نادر است که باعث درد مکرر در پشت گلو و صورت می شود. گلو درد معمولاً کسل کننده و مداوم است و اغلب به گوش منتشر می‌شود. وقتی سر خود را حرکت می دهید درد بدتر می شود.

علائم دیگر عبارتند از:

  • مشکل در بلعیدن
  • احساس می کنید چیزی در گلوی شما گیر کرده است.
  • در گوشهایتان زنگ می زند.
  • گردن درد
  • درد صورت

سندرم ایگل به دلیل مشکلات رباط ها و استخوان های کوچک گردن یا جمجمه ایجاد می شود. برای رفع مشکل معمولاً به جراحی نیاز است.

نورالژی گلاسوفارنکس

نورالژی گلوسوفارنکس (GPN) یکی دیگر از موارد نادر است که می تواند بسیار دردناک باشد. این شامل عصبی از سر و گردن است که به عنوان عصب گلوسفارنکس شناخته می شود. قسمت GPN با دوره های کوتاه، شدید تیر کشنده مشخص می شود که اغلب در اثر مایعات سرد، بلع، خمیازه، صحبت کردن، سرفه یا جویدن ایجاد می شوند. درد غالباً در اطراف یک گوش متمرکز است، اما می تواند شامل زبان، پشت گلو، صورت یا زیر فک نیز باشد.

قسمت های GPN معمولاً حدود دو دقیقه طول می کشد و یک دوره درد مبهم به دنبال می آورد. درمان GPN اغلب شامل داروهای تجویزی برای درمان درد نوروپاتیک مانند پرگابالین و گاباپنتین است. جراحی ممکن است به نفع افرادی باشد که توسط داروها کمک نمی کنند.

اختلال عملکرد مفصل گیجگاهی فکی

اختلال عملکرد مفصل گیجگاهی فکی (مفصل TMJ) را تحت تأثیر قرار می دهد که هر زمان دهان خود را باز یا بسته می کنید، از آن استفاده می کنید. مفصل جایی است که استخوان فک شما به جمجمه شما متصل می شود.

یک دیسک کوچک غضروف در هر طرف مفصل ، استخوان های فک شما را از جمجمه جدا می کند و به شما اجازه می دهد هنگام بلعیدن ، صحبت کردن یا جویدن، به راحتی فک را حرکت دهید.

از آنجا که این مفصل را خیلی زیاد استفاده می کنید، آسیب می تواند منجر به درد قابل توجهی شود. بسیاری از افراد این درد را در گوش خود نیز احساس می کنند.

علائم دیگر مشکلات TMJ عبارتند از:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • درد و ناراحتی در فک شما
  • قفل شدن فک
  • ایجاد صداهای خاص هنگام باز کردن دهان
  • سردردهای مزمن و گردن درد
  • احساس زنگ زدن در گوش

روش های مختلفی برای آسیب رساندن به TMJ وجود دارد، از جمله ضربه، ساییدن دندان و جویدن بیش از حد آدامس. درمان به طور معمول شامل تغییر در سبک زندگی، استراحت و داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی، مانند ایبوپروفن (Advil ، Motrin) است.

خط آخر

موارد زیادی وجود دارد که می تواند باعث درد در گوش هنگام بلع شود. در بسیاری از موارد ، احتمالاً به دلیل عفونت گوش یا گلو است. در حالی که هر دوی اینها ممکن است طی یک هفته به خودی خود بهبود یابند ، اما شما ممکن است به داروهای تجویزی نیاز داشته باشید. اگر درد از بین نرفت، با پزشک خود تماس بگیرید تا مطمئن شوید که نشانه بیماری زمینه ای دیگری نیست.

فاطمه مرادی کردلر


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *