انتشار این مقاله


پروکتیتیس

تعریف   بیماری پروکتیت، عفونت لایه‌داخلی راست روده می‌باشد. راست روده لوله‌ای عضلانی است که به انتهای روده ‌بزرگ متصل است. مدفوع از طریق راست روده از بدن خارج می‌شود. پروکتیت می‌تواند سبب درد راست روده و حساسیت مداوم آن شود که سبب بیرون‌روش فرد می‌شود. علائم این بیماری می‌توانند کوتاه‌مدت یا مزمن شوند. پروکتیت […]

تعریف

 

بیماری پروکتیت، عفونت لایه‌داخلی راست روده می‌باشد. راست روده لوله‌ای عضلانی است که به انتهای روده ‌بزرگ متصل است. مدفوع از طریق راست روده از بدن خارج می‌شود.

پروکتیت می‌تواند سبب درد راست روده و حساسیت مداوم آن شود که سبب بیرون‌روش فرد می‌شود. علائم این بیماری می‌توانند کوتاه‌مدت یا مزمن شوند.

پروکتیت در افرادی که بیماری‌های عفونی روده دارند، شایع‌تر است.

علائم

 

علائم و نشانه‌های پروکتیت شامل:

  • فرد مکرر یا مداوم احساس کند که نیاز به بیرون‌روش دارد
  • خونریزی راست روده
  • عبور مخاط از طریق راست روده
  • درد راست روده
  • احساس پر بودن راست روده
  • اسهال
  • درد هنگام بیرون‌روش

 

دلایل

 

بیماری‌های متعددی می‌توانند موجب پروکتیت شوند، شامل:

بیماری التهابی روده

عفونت‌ها: عفونت‌هایی که از طریق جنسی منتقل می‌شوند، مانند سوزاک، هرپس تناسلی یا کلامیدیا. پروکتیت عفونی همچنین در ارتباط با ایدز می‌باشد. عفونت‌هایکه در ارتباط با مسومیت‌غذایی اند، مانند سالمونللا، شیگللا و کامپیلوباکتر.

پرتودرمانی برای برخی سرطان‌ها: پرتودرمانی‌هایی که در جهت راست روده یا نواحی نزدیک مانند پروستات انجام می‌گیرد، می‌تواند سبب عفونت لایه‌داخلی راست روده شود.

برخی آنتی‌بیوتیک‌ها: برخی اوقات آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای درمان استفاده می‌شود، می‌تواند باکتری‌های مفید روده ازبین‌ببرد، و به باکتری کلسترودیوم دیفیکل اجازه می‌دهد تا در راست روده رشدکند.

پروکتیت انحرافی: این بیماری می‌تواند در افرادی ایجادشود که به‌دنبال جراحی روده‌بزرگ معبر مدفوع از راست روده منحرف می‌شود.

پروکتیت ناشی از پروتئین موادغذایی

پروکتیت ائوزینوفیلی: در این نوع از پروکتیت نوعی از گلبول‌های سفید به‌نام ائوزینوفیل در راست روده تجمع می‌یابند.

عوامل خطرزا

 

عواملی که خطر پروکتیت را افزایش می‌دهند، شامل:

  • رابطه جنسی محافظت نشده
  • بیماری‌های التهابی روده
  • پرتودرمانی

 

عوارض

 

پروکتیت اگر درمان نشود یا به درمان جواب ندهد، می‌تواند موجب عوارضی شود، مانند:

کم‌خونی: خونریزی مزمن از راست روده می‌تواند منجر به کم‌خونی شود.

زخم روده

فیستول: گاهی‌اوقات زخم از طریق دیواره روده گسترش می‌یابد و می‌تواند راست روده را به قسمت‌های دیگر شکم مرتبط کند.

آزمایش‌ها و تشخیص

 

تست‌های پروکتیت شامل موارد زیر می‌باشند:

  • آزمایش‌ خون
  • آزمایش مدفوع
  • سیگموئیداسکوپی: پزشک با استفاده از یک لوله انعطاف‌پذیر قسمت انتهایی روده بزرگ را بررسی می‌کند

 

داروها و درمان

 

درمان پروکتیت وابسته به منشأ ایجاد عفونت می‌باشد.

درمان پروکتیت‌های ناشی از عفونت

پزشک ممکن‌است داروهایی را برای درمان عفونت تجویزکند، شامل:

  • آنتی‌بیوتیک‌: مانند دوکسی سایکلین
  • داروهای ضدویروس: در مواردی که پروکتیت ناشی از عفونت ویروسی باشد پزشک داروهای ضدویروس مانند اسیکلوویر تجویز می‌کند.

درمان پروکتیت‌های ناشی از پرتودرمانی

  • داروهای مانند سوکرالفات، مزالامین و مترونیدازول. این داروها می‌توانند برای کنترل التهاب و کاهش خونریزی کمک‌کننده باشند.
  • نرم‌کننده‌ها و اتساع‌کننده‌های مدفوع
  • درمان بافت‌های آسیب دیده

درمان پروکتیت‌های ناشی از بیماری التهاب روده

  • اساس این درمان، کاهش التهاب راست روده می‌باشد
  • داروهای کنترل‌کننده عفونت راست روده مانند پردنیزون یا بودسونید

جراحی: اگر دارودرمانی کارساز نباشد، پزشک اقدام به جراحی می‌کند تا قسمت آسیب‌دیده‌ی روده را خارج کند.

 

سینا پاکی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *