انتشار این مقاله


اثر تفاوت جنسی در فعالیت‌های مغزی مربوط به درد

بر اساس مطالعه منتشر شده در ژورنال علوم اعصاب، هنگامی که میکروگلیال‌ها، سلول‌های ایمنی ساکن مغز، مسدود می‌شوند، پاسخ زن به دارو‌های ضد درد بهبود یافته و مانند سطح درد نرمال در مردان می‌شود. زنان از شیوع بالای درد‌های مزمن و التهابی مانند فیبرومیالژیا و آرتروز رنج می‌برند؛ و مورفین که همچنان به عنوان یکی […]

بر اساس مطالعه منتشر شده در ژورنال علوم اعصاب، هنگامی که میکروگلیال‌ها، سلول‌های ایمنی ساکن مغز، مسدود می‌شوند، پاسخ زن به دارو‌های ضد درد بهبود یافته و مانند سطح درد نرمال در مردان می‌شود.

زنان از شیوع بالای درد‌های مزمن و التهابی مانند فیبرومیالژیا و آرتروز رنج می‌برند؛ و مورفین که همچنان به عنوان یکی از دارو‌های اصلی مورد استفاده در درمان درد‌های حاد و مزمن است، اغلب در زنان کم‌تر اثر می‌کند. Hillary Doyle، دانشجوی کارشناسی ارشد آزمایشگاه مورفی در سازمان علوم اعصاب گرجستان، گفت:

“طبق مطالعات بالینی و پیش بالینی، زنان در مقایسه با مردان، تقریبا به دو برابر مورفین برای تسکین درد نیاز دارند.”

همچنین افزود: تیم تحقیقاتی ما اثر تفاوت‌های جنسی در میکروگلیا‌های مغز را مورد بررسی قرار دادند. در افراد سالم، میکروگلیا‌ها مغز را از نظر وجود عوامل عفونت و بیماری‌زا بررسی می‌کنند. در صورت عدم وجود درد، مورفین با عملکرد طبیعی بدن تداخل ایجاد می‌کند و به عنوان یک پاتوژن عمل می‌کند و سبب فعال شدن سلول‌های ایمنی ذاتی مغز شده و منجر به ترشح مواد شیمیایی التهابی مانند سیتوکین می‌شود. Doyle برای بررسی اثر تفاوت جنسی بر عملکرد ضد درد مورفین، به دو گروه موش نر و ماده داروی مهار‌کنندۀ فعالیت میکروگلیا‌ها داد.

دکتر Anne Murphy گفت:

“نتایج حاصل از این مطالعه دارای مفهوم مهمی از درمان درد است و نشان می‌دهد که میکروگلیا‌ها ممکن است هدف مهمی برای دارو‌های ضد درد در زنان باشند.”

تیم تحقیقاتی دریافتند که میکروگلیا‌های مغز در مناطق مربوط به درد بیش‌ترین فعالیت را دارند که می‌تواند دلیل بر بیش‌تر بودن سندرم‌های مختلف درد‌های مزمن در زنان نسبت به مردان باشد.

آنیتا ریحانی فرد


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *