انتشار این مقاله


کودک آزاری باعث تغییراتی پایدار در مغز قربانی می‌گردد

کتک زدن و آزار و اذیت کودکان ساختار‌های مغزی آن‌ها را برای همیشه تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برای عملکرد مطلوب سیستم عصبی، نورون‌ها باید سیگنال‌های الکتریکی را در فواصل طولانی منتقل کنند. آکسون نورون‌ها معمولا طویل و دارای پوششی از چربی به نام میلین است. پوسته‌های میلینی علاوه بر محافظت از آکسون‌ها، به آن‌ها کمک می‌کنند تا سیگنال‌های الکتریکی را به صورت موثرتری انتقال دهند. ساخت میلین در کودکی آغاز می‌شود و تا بزرگ‌سالی ادامه می‌یابد.

غلاف میلینی توسط سلول‌های شوان تولید شده و الیاف بلند عصبی را می‌پوشاند.


مقاله‌ی مرتبط: کشف مکانیسم عصبی در صدمات مغزی


در سیستم عصبی مرکزی ماده سفید و ماده خاکستری وجود دارد. منظور از ماده سفید تجمع میلیاردها الیاف عصبی میلین‌دار است. مطالعات قلبی که در زمینه‌ی عواقب کودک آزاری انجام شده، نشان‌دهنده‌ی اختلالات قابل توجهی در ماده سفید مغز این کودکان بوده‌اند. اما چون این مطالعات با استفاده از MRI و روی مغز افراد زنده انجام شده بودند امکان بررسی وضعیت دقیق تغییرات ایجاد شده در سلول‌ها و ملکول‌های ماده سفید مغزی وجود نداشت.
محققان برای بدست آوردن یک تصویر واضح از تغییرات میکروسکوپی مغز بزرگسالانی که در کودکی مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند، مغز تعدادی از افراد را بعد از مرگشان در سه دسته مورد بررسی قرار دادند:

  • افرادی که خودکشی کرده بودند و در گذشته مورد آزار قرار گرفته‌ بودند.
  • افرادی که به علت سایر اختلالات روانی خودکشی کرده بودند اما در گذشته مورد کودک آزاری قرار نگرفتنه بودند.
  • افرادی که به دلایلی غیر از خودکشی مرده‌ بودند و هیچ سابقه‌ای از بیماری‌های روانی و آزار در کودکی نداشتند.

مقاله‌ی مرتبط: تأثیر طولانی‌مدت تنبیه فیزیکی والدین بر روی رفتار فرزندان


اختلال در ارتباطات عصبی بر احساسات تاثیر می‌گذارد

نتایج این پژوهش نشان داد ضخامت پوشش میلینی در مغز افرادی که در کودکی مورد آزار قرار گرفته بودند به میزان قابل توجهی نسبت به سایرین کاهش یافته بود؛ همچنین در ساختار مولکولی سلول‌های تولیدکننده میلین تغییراتی ایجاد شده بود و قطر برخی از آکسون‌های بزرگ نیز بیش از حد معمول افزایش یافته بود. این تغییرات درنهایت نحوه‌ی عملکرد قشر سینگولیت و ساختارهای زیر قشری را تغییر دادند. از آنجا که قسمت‌های گفته شده از مغز مربوط به مقررات عاطفی، پاداش و رضایت هستند؛ تغییرات ایجادشده نهایتا به تغییر در پردازش عواطف منجر خواهد شد.
محققان اعلام کردند که با توجه به نتایج این پژوهش، نابسامانی‌های روحی در اوایل زندگی می‌تواند طیف وسیعی از اختلالات را در توابع عصبی ایجاد کند و از این طریق بر احساسات و دلبستگی‌های فرد تا پایان عمر تاثیر بگذارد.

فاطمه مجاب


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *