انتشار این مقاله


بازوفیلیا یا افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون چیست؟

بازوفیلیا یا افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها درخون به حالتی گفته می‌شود که تعداد بازوفیل‌های زیادی در خون فرد وجود داشته باشد.

حتما برای شما نیز پیش آمده است که در برگه‌ها یا معاینات پزشکی اصطلاح بازوفیلیا را شنیده باشید. آیا معنی بازوفیل در آزمایش خون را می‌دانید ؟ بازوفیلیا یا افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها درخون به حالتی گفته می‌شود که تعداد بازوفیل‌های زیادی در خون فرد وجود داشته باشد. بازوفیل‌ها نوعی گلبول سفید هستند. برای آشنایی با دلایل و بیماری‌هایی که موجب افزایش بازوفیل‌ها در خون می‌شوند با ما همراه باشید.

بازوفیلی به خودی خود یک بیماری نیست. بلکه می‌تواند یک مارکر مهم و نشانه‌ای از بیماری زمینه‌ای دیگر باشد.

بازوفیلیا چیست؟

در افراد سالم، بازوفیل‌ها حداقل جمعیت سلول‌های بدن را تشکیل می‌دهند. با این حال، در افراد مبتلا به بازوفیلیا تعداد بازوفیل‌ها به طور غیر طبیعی افزایش می‌یابد.

معنی بازوفیل در آزمایش خون چیست؟ بازوفیل‌ها یکی از انواع سلول‌های سفید خون هستند که در نغز استخوان تولید می‌شوند. گلبول‌های سفید خون به بدن در مبارزه با عفونت‌ها کمک می‌کنند.

سطح بالای گلبول‌های سفید می‌تواند نشان دهنده‌ی پاسخ ایمنی بدن باشد، که از بدن در مقابل عفونت‌ها و سایر مشکلات محافظت می‌کند. با این حال، هنگامی که یک شخص مبتلا به بازوفیلی است، ممکن است افزایش گلبول‌های سفید مربوط به مشکلات جدی‌تری باشد.

احتمال این که بازوفیلیا به تنهایی بروز یابد پایین است و اغلب حاکی از حضور یک مشکل زمینه‌ای دیگر است.

دلایل و عوامل خطر بروز بازوفیلیا

از دلایل عمده افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • عفونت
  • آلرژی
  • اختلالات و بیماری‌هایی که با التهاب مزمن همراه هستند
  • اختلالات میلوپرولیفراتیو یا مغز استخوان

۱- بیماری‌های عفونی

عفونت‌ها اغلب موجب آغاز یک پاسخ التهابی در بدن می‌شوند، که ممکن است احتمال ابتلا به بازوفیلیا را درفرد افزایش دهد.  

با این حال، افزایش بیش از اندازه حد بازوفیل‌ها در خون ، در نتیجه عفونت‌ها یا بیماری‌های حاد بسیار نادر است. برخی از بیماری‌ها، از جمله آبله مرغان و سل ممکن است احتمال بازوفیلی را در فرد افزایش دهند.

۲- آلرژی و واکنش‌های آلرژیک

آلرژی و واکنش‌های آلرژیک به غذاها و داروها می‌تواند باعث ایجاد بازوفیلیا شوند. شدت آلرژی یا پاسخ به برخی مواد می‌تواند با شدت بازوفیلی مرتبط باشد.  

۳- التهاب‌ مزمن

بسیاری از اختلالات و بیماری‌ها مستقیماً با التهاب مزمن مرتبط هستند. فردی که به بیماری که ویژگی‌های التهاب دارد مبتلاست، بیشتر احتمال دارد که به بیماری بازوفیلیا دچار شود.

شرایطی که می‌تواند منجر به التهاب مزمن در فرد شود:

۴- اختلالات میلوپرولیفراتیو یا مغز استخوان

اختلالات میلوپرولیفراتیو یا مغز استخوان باعث می‌شود مغز استخوان انواع زیادی از سلول‌های خونی از جمله بازوفیل‌ها را تولید کند.

اختلالات میلوپرولیفراتیو می‌توانند باعث ایجاد بازوفیلی شوند که شامل موارد زیر است:

  • ترومبوسیتوپنی ضروری
  • لوسمی میلوئیدی مزمن
  • پلی سیتمی ورا
  • میلوفیبروز اولیه
  • ماستوسیتوز سیستمیک
  • سندرم هایپرائوزینوفیلیک

نشانه‌های افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون

افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون می‌تواند انواع مختلفی از علائم غیر اختصاصی را موجب شود. از جمله:

  • درد و گرفتگی شکم
  • خارش
  • کاهش وزن بدون وجود دلیل قابل توضیح
  • خستگی
  • تب
  • احساس ضعف یا احساس ناخوش بودن عمومی

با این حال، علائمی که فردی با افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون دارد، بسته به وضعیت پزشکی زمینه‌ای آن‌ها متفاوت خواهد بود.

افرادی که به دلیل عفونت بازوفیلیا دارند، علائم عفونت را نشان می‌دهند که ممکن است شامل تب، خستگی و ضعف باشد.

فرد مبتلا به بازوفیلی در نتیجه آلرژی علائم معمول آلرژی را دارد، از جمله:

  • عطسه
  • آبریزش بینی
  • خارش چشم‌ها
  • بثورات پوستی یا کهیر
  • خس خس سینه
  • ورم

افزادی که در زمینه‌ی IBD از بازوفیلی دارند، از علایم زیر رنج می‌برند:

  • گرفتگی و درد شکم
  • اسهال
  • خونریزی از رکتوم
  • درد در ناحیه رکتوم

بازوفیلیایی که به دلیل بیماری با التهاب مزمن به وجود می‌آید نشانه‌های زیر را به همراه خواهد داشت:

  • خستگی
  • درد و گرفتگی‌های عضلانی
  • ورم
  • تب خفیف
  • بی حسی و احساس سوزن سوزن شدن در دست و پا
  • بثورات پوستی، در شرایط پسوریازیس

افراد مبتلا به بازوفیلی در نتیجه یک اختلال میلوپرولیفراتیو بسته به اینکه از کدام نوع از اختلال رنج می‌برند، ممکن است علائم مختلفی داشته باشند. علائمی از جمله:  

  • ضعف
  • سردرد
  • تغییر بینایی
  • خونریزی و کبودی آسان
  • تنگی نفس
  • بی حسی یا احساس سوزن سوزن شدن در دست و پا
  • درد استخوان

علائم بازوفیلیا بسته به دلایل بیماری‌های زمینه‌ای، در افراد مختلف، متفاوت است. افرادی که علائم غیر قابل توضیحی دارند که به مرور زمان برطرف نمی‌شود باید به پزشک خود مراجعه کنند.

تشخص بازوفیلیا

پزشکان غالباً هنگام درخواست آزمایش شمارش کامل افتراقی سلول‌های خونی (CBC with diff)، متوجه بازوفیلی خونی می‌شوند. هنگامی که تست آزمایشگاهی سطح بالایی از بازوفیل‌ها را نشان دهد، پزشک احتمالاً برای مشخص شدن علت این حالت، آزمایش‌های بیشتری را انجام می‌دهد.

بر اساس علایم فرد، این نرکیبی از این آزمایش‌ها می‌تواند درخواست شود:

  • آزمایش‌های خون
  • بیوپسی مغز استخوان
  • آزمایش‌های سونوگرافی و تصویربرداری
  • آزمایش‌های ژنتیک

عوارض احتمالی

بازوفیلی به تنهایی عارضه‌ای را موجب نمی‌شود، اما ممکن است دلایل زمینه‌ای ایجاد کننده‌ی بازوفیلی می‌تواند مشکلاتیی را به همراه داشته باشد. عوارض براساس علت افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون متفاوت بوده و ممکن است شدید باشند. از جمله:

  • خون ریزی شدید
  • بزرگ شدن طحال
  • عفونت‌های مکرر

درمان

بازوفیلیا به طور مستقیم درمان نمی‌شود. بلکه، درمان بر روی مشکل پزشکی زمینه‌ای فرد متمرکز خواهد بود.

عفون‌ های باکتریایی که باعث ایجاد بازوفیلی می‌شوند، به آنتی بیوتیک نیاز دارند. همچنین ممکن است پزشک استراحت و مصرف مایعات را به بیمار توصیه کند.

درمان آلرژی به شرح زیر خواهد بود:  

  • اجتناب از آلرژن
  • استفاده از آنتی هیستامین‌ها
  • کرم هیدروکورتیزون
  • مصرف کورتیکواستروئیدها
  • اپی نفرین

در درمان بیماری‌های التهابی مانند آرتریت روماتوئید و IBD ممکن است داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی و داروهای ضد التهاب مصرف شود.

درمان اختلال میلوپرولیفراتیو احتمالاً پیچیده‌تر خواهد بود و بسته به وضعیت فرد راه کارهای درمانی متفاوتی وجود خواهد داشت. از جمله موارد زیر:

  • کموتراپی
  • رادیوتراپی
  • پیوند سلول‌های بنیادی
  • جراحی به منظور خارج کردن طحال

چشم انداز بازوفیلیا

چشم انداز افراد مبتلا به بازوفیلی براساس علت زمینه‌ای این حالت متفاوت خواهد بود. عفونت‌های خفیف باید با استراحت و دارو درمان شوند.

بیماری‌های التهابی و آلرژی‌ها معمولاً در تمام طول عمر فرد با او خواهند بود که با داروها و تغییر شیوه زندگی نسبتاً قابل درمان هستند.

در افزایش بیش از حد بازوفیل‌ها در خون ناشی از شرایطی وخیم، مانند اختلال میلوپرولیفراتیو، باید با پزشک برای تهیه‌ی یک برنامه درمانی اختصاصی مشورت شود.  

فریما فرهنگی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *