انتشار این مقاله


درماتیت اسپونژیوتیک چیست و چگونه تشخیص داده می شود؟

درماتیت اسپونژیوتیک چیست؟ درماتیت اسپونژیوتیک، نوعی التهاب پوست است. انواع مختلفی از درماتیت وجود دارد. به عنوان مثال: درماتیت تماسی هنگامی اتفاق می افتد که پوست شما ماده شیمیایی را تحریک کند یا باعث واکنش آلرژیک شود. درماتیت آتوپیک که به آن اگزما نیز گفته می شود، به دلیل مشکلاتی است که در سیستم ایمنی […]

درماتیت اسپونژیوتیک چیست؟

درماتیت اسپونژیوتیک، نوعی التهاب پوست است. انواع مختلفی از درماتیت وجود دارد. به عنوان مثال: درماتیت تماسی هنگامی اتفاق می افتد که پوست شما ماده شیمیایی را تحریک کند یا باعث واکنش آلرژیک شود.

درماتیت آتوپیک که به آن اگزما نیز گفته می شود، به دلیل مشکلاتی است که در سیستم ایمنی بدن شما اتفاق می افتد.

درماتیت اسپونژیوتیک به درماتیتی گفته می شود که سبب تجمع مایعات در پوست شما است. این حالت باعث تورم بین سلول های پوست شما می شود. درماتیت به طور معمول به صورت نواحی قرمز دیده می شود . فرد احساس خارش می کند.

ممکن است در هر نقطه از بدن، به صورت نقطه ای یا گسترده رخ دهد.

درماتیت اسپونژیوتیک یک اصطلاح عمومی است که در بسیاری از بیماری های مختلف پوستی دیده می شود. این حالت، اغلب با اگزما و سایر انواع مرتبط با درماتیت همراه است. پزشکان معمولاً با گرفتن نمونه ای از پوست به نام بیوپسی، آن را تشخیص می دهند.

اگر برای بررسی خارش های پوستی، تحریک پوستی یا سایر بیماری های پوستی مراجعه کنید، ممکن است پزشک بیوپسی انجام دهد.

علل درماتیت اسپونژیوتیک

درماتیت اسپونژیوتیک، ممکن است یکی از ویژگی های اگزما، درماتیت آتوپیک، درماتیت سبورئیک و سایر واکنش های پوستی آلرژیک باشد. برخی از دلایل آن عبارتند از:

واکنش های آلرژیک، مانند داروها یا غذا

تماس با اشیایی که باعث تحریک می شوند، مانند مواد شیمیایی، برخی از مواد موجود در مواد آرایشی و یا فلزات خاص در جواهرات

عفونت قارچی

استرس که می تواند سیستم ایمنی بدن شما را ضعیف کرده و باعث تغییرات هورمونی شود.

تغییر دما یا شرایط آب و هوایی

علائم درماتیت اسپونژیوتیک چیست؟

علائمی که ممکن است به معنی درماتیت شما باشد عبارتند از:

لکه های پوستی پوستی تحریک شده

راش های پوستی به شکل سکه

ضایعات پوستی

پوست قرمز شده

شوره سر که از بین بردن آن دشوار است

خاراندن ناحیه آسیب دیده و عفونت آن

همچنین می تواند نوزادان مبتلا به راش، پوشک ناشی از درماتیت تماسی را تحت تأثیر قرار دهد.

در موارد نادر، درماتیت می تواند نوعی سرطان پوست را نشان دهد که به عنوان لنفوم سلول T پوستی شناخته می شود.

پزشک شما می تواند با جستجوی درماتیت اسپونژیوتیک و چندین فاکتور دیگر در نمونه برداری از پوست، این مورد را بررسی کند.

چگونه درمان می شود؟

درمان درماتیت به علت و علائم درماتیت شما بستگی دارد. پزشک شما ممکن است ترکیبی از داروها و درمان های خانگی را برای تسکین علائم و درمان علت درماتیت پیشنهاد کند. اگر به اگزما مبتلا هستید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند:

از کرم کورتیکواستروئید در محل تحریک استفاده کنید.

بصورت آزادانه روزانه وازلین یا کرماستفاده کنید.

پروبیوتیک ها را به رژیم خود اضافه کنید

از یک کرم برای کمک به سیستم ایمنی بدن خود مانند یک مهار کننده کلسینورین استفاده کنید.

اگر استرس اگزمای شما را بدتر می کند، روش های آرام سازی را امتحان کنید.

اگر به درماتیت سبورئیک مبتلا هستید، که اغلب صورت، کمر و قفسه سینه شما را درگیر می کند، ممکن است پزشک به شما توصیه کند:

موهای خود را تا حد ممکن مکرر بشویید.

از شامپوهایی که حاوی کتوکونازول، سلنیوم یا روی پیریتیون هستند استفاده کنید.

برای کنترل شوره از استروئیدها روی پوست استفاده کنید.

همچنین ممکن است پزشک بیوپسی یا آزمایش بیشتری را برای شما پیشنهاد دهد.

اگر فکر کنند که درماتیت اسپونژیوتیک شما نشان دهنده یک بیماری جدی تر مانند سرطان است، این می تواند به آن ها کمک کند اطلاعات بیشتری کسب کنند.

عوامل خطر چیست؟

عوامل خطر درماتیت اسپونژیوتیک مشابه سایر موارد مرتبط است. این عوامل عبارتند از:

شرایط پیشین مانند بیماری پارکینسون، اچ آی وی و بیماری های قلبی آلرژی، به ویژه شرایط آلرژیک که در خانواده وجود دارد، مانند تب یونجه، آسم، نیش حشرات

تماس مکرر با فلزات یا مواد شیمیایی خاص، مثلا در محل کار، به ویژه هنگامی که با دست شما تماس می یابد.

در سنین جوان تر انواع خاصی از درماتیت، مانند درماتیت آتوپیک، اغلب در اوایل کودکی اتفاق می افتد.

چگونه تشخیص داده می شود؟

روشی که درماتیت به جای نوع خاصی از درماتیت ایجاد می شود. به همین دلیل، پزشک شما باید اقدامات خاصی را انجام دهد تا تفاوت بین درماتیت اسپونژیوتیک و سایر انواع درماتیت را تشخیص دهد. پزشک شما ممکن است به سادگی با بررسی ظاهر پوست شما بتواند تشخیص شما را بدهد اما نمونه برداری از پوست ممکن است تشخیص دقیق تری از بافت اسفنجی در درماتیت شما ایجاد کند.

نمونه برداری در بیوپسی، پزشک نمونه کوچکی از پوست شما را برداشته و به آزمایشگاه می فرستد. پزشک شما به یکی از سه روش بیوپسی پوست انجام می دهد:

بیوپسی خارج از بدن پزشک شما یک نمونه از پوست شما را با چاقوی جراحی برداشته تا از بافت زیر پوست شما نیز نمونه برداری کند. پزشک شما با تیغ یا وسیله ای مشابه نمونه ای از پوست شما را از بین می برد. این فقط یک نمونه از لایه بالایی یا دو لایه از پوست شما را از بین می برد.

بیوپسی پانچ پزشک شما با استفاده از ابزاری به نام پانچ پوستی نمونه ای از پوست شما را از بین می برد. این نمونه از لایه بالایی پوست و چربی زیر پوست شما است. تکنسین های آزمایشگاهی نمونه را زیر میکروسکوپ بررسی می کنند. نتایج بیوپسی پوست شما بسته به آزمایشگاه ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد.

اگر پزشک شما لکه های خاص یا مطالعات روی نمونه پوست را بخواهد، نتایج حتی ممکن است بیشتر طول بکشد. این نتایج ممکن است تا چند ماه طول بکشد. نتایج بیوپسی پزشک شما نتایج بیوپسی را بررسی می کند تا تشخیص دهد که آیا بافت درماتیت شما اسفنجی است. آن ها بافت را از نظر تجمع مایعات، به نام ادم و از نظر میزان اسپونژیوس بررسی می کنند.

اگر مبتلا به درماتیتی هستید که مربوط به اگزما است، ممکن است پزشک شما تشخیص دهد که شما چه نوع درماتیت اگزمایی دارید.

تست پچ

اگر فکر می کند که شما با واکنش درماتیت تماسی مواجه هستید، ممکن است پزشک شما یک تست پچ نیز انجام دهد. در این آزمایش، پزشک مقدار کمی ماده ای را که فکر می کند شما به آن واکنش نشان می دهید، زیر یک چسب روی پوست شما قرار می دهد.

هنگامی که برای پیگیری مراجعه می کنید، پزشک پوست زیر آن قسمتی که وصل نموده است، را بررسی می کند تا ببینید آیا واکنش آلرژیک داشته اید یا خیر.

این آزمایش می تواند به شما کمک کند تا تعیین کنید که آیا این ماده باعث درماتیت شما شده است یا خیر. پزشک شما ممکن است این آزمایش را با چندین ماده تکرار کند تا ببیند به چه چیزی حساسیت دارید.

چشم انداز

در بسیاری از موارد، درماتیت اسپونژیوتیک یک تحریک جزئی پوست است. این بیماری اغلب در خانه با کرم و داروهای خانگی قابل درمان است. درماتیت مسری نیست، بنابراین لازم نیست نگران شیوع آن به دوستان، خانواده یا سایر افرادی باشید که با آن ها ارتباط دارید. گاهی اوقات در موارد مزمن، خارش و تحریک می تواند به اندازه کافی آزار دهنده باشد و زندگی شما را مختل کند. این ممکن است خواب شما را قطع کند و یا باعث شود شما نسبت به پوست خودآگاه باشید. اگر این اتفاق رخ دهد، با پزشک خود در مورد یک برنامه درمانی که برای شما مناسب است صحبت کنید.

سنا محمد علیزاده رامی


نمایش دیدگاه ها (0)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *